Uzasadnienie
M. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez wskazanie nr PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skierowana do skarżącego przesyłka została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 19 sierpnia 2019 r.
Postanowieniem z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt II SPP/Łd 155/19, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi argumentując, iż wezwanie z dnia 12 sierpnia 2019 r. zostało odebrane w dniu 19 sierpnia 2019 r. przez żonę skarżącego – B. W.. W terminie od 12 sierpnia 2019 r. do 21 sierpnia 2019 r. skarżący przebywał w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym A w S.. Pełnomocnik podniósł, iż skarżący nie wykonał zobowiązania sądu z przyczyn od siebie niezależnych. Jedną z nich był nieplanowany pobyt w szpitalu w czasie odbioru korespondencji, pogorszenie stanu zdrowia i rekonwalescencja po wypisie ze szpitala, drugą zaś nieprzekazanie informacji o korespondencji przez żonę, która ze względu na wiek oraz sytuację stresową związaną z nagłym pobytem skarżącego w szpitalu, nie przekazała mu przesyłki. O uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków skargi, skarżący został poinformowany przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, który w dniu 12 listopada 2019 r., przeglądał akta sprawy.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2019 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, argumentując, iż skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonywujący, iż powyższe uchybienie było przez niego niezawinione, a mianowicie, że zaistniała sytuacja uniemożliwiała podjęcie czynności zmierzających do uzupełnienia braków skargi.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt II OZ 118/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd, powołując się na aktualne orzecznictwo wskazał, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu, zaś powoływane przez skarżącego okoliczności nie są różnoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżący przebywał w szpitalu do dnia 21sierpnia 2019 r., zatem po powrocie do domu miał jeszcze kilka dni na odpowiedź na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a." – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 sierpnia 2019 r., M. W. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 19 sierpnia 2019 r.
Tym samym skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, sąd nie uwzględnił również wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.
a.bł.