Uzasadnienie
Burmistrz Miasta K. decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego, przewidzianej do realizacji w K. przy ul. A 11-15 nr ewidencyjny gruntu -290/2.
Termin ważności decyzji organ określił na dzień 31 grudnia 2004 roku
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł A. L. W odwołaniu wyjaśnił, że nie wyraża zgody na budowę budynku handlowo-usługowego, gdyż ograniczy mu on dostęp do światła.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy wyżej wymienioną decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia [...]
W uzasadnieniu decyzji organ orzekający powołał się na przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która określa zasady i sposoby postępowania w sprawach przeznaczenia terenów na określone cele i ustalania zasad ich zagospodarowania. Istotą postępowania prowadzonego w oparciu o normy zawarte w tej ustawie jest stwierdzenie, czy planowana inwestycja pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bądź w przypadku jego braku – z przepisami szczególnymi.
W ocenie organu orzekającego planowana budowa budynku handlowo –usługowego jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym, co w konsekwencji uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że obowiązujący plan zagospodarowania terenu nie zawiera wiążących ustaleń w zakresie sytuowania obiektów względem granic działek.Okoliczności szczegółowe budowy planowanego budynku, jego formę architektoniczną i obrys na gruncie, usytuowanie w stosunku do granic działek oraz innych obiektów znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie, zdaniem organu odwoławczego powinny być rozstrzygane w postępowaniu o pozwolenie na budowę.
W dniu 13 stycznia 2004 roku A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że planowana budowa jest sprzeczna z prawem budowlanym oraz ograniczy mu dostęp światła.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 4 kwietnia 2005 roku na rozprawie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że inwestor nie otrzymał pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku.
Z notatki urzędowej z dnia 5 kwietnia 2005 roku wynika, że w dacie ważności decyzji z dnia [...] o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestorzy T. P. i T. P. nie wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd umarza postępowanie m.in. wówczas, gdy stało się ono zbędne z przyczyn innych niż cofnięcie skargi czy śmierć strony.
Należy przy tym wyjaśnić, że wobec użycia w powołanym przepisie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy określenia "stało się", bezspornie chodzi o przyczyny, które w chwili złożenia skargi w danej sprawie nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznania sprawy.
Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
Decyzja Burmistrza Miasta K. z dnia [...] Nr [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego przewidzianej do realizacji w K. przy ul. A 11-15 nr ewidencyjny gruntu –[..] utraciła ważność z dniem 31 grudnia 2004r. (zatem w toku postępowania sądowego). Z uwagi, że na jej podstawie nie zostało wydane pozwolenie na budowę, ocena legalności zaskarżonej decyzji stała się bezprzedmiotowa.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.