Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 grudnia 2017 roku J.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. W treści skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje dla niego nieodwracalne skutki – konieczność poniesienia kosztów wywozu ziemi z jego nieruchomości i ponownego przywiezienia ziemi. Z uwagi na przedstawione przez niego argumenty przemawiające za zasadnością skargi, wniósł o uwzględnienie wniosku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Postanowienie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).
Analiza powyższego unormowania prowadzi do wniosku, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący domagając się od sądu udzielenia ochrony tymczasowej, nie przedstawił konkretnych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczenie się do ogólnego spostrzeżenia, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki, związane z koniecznością wywozu ziemi z nieruchomości skarżącego, nie spełnia warunku wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za spełnienie przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej przez sąd nie mogą bowiem zostać uznane ogólne, niepoparte żadnymi konkretnymi danymi bądź dokumentami twierdzenia strony dotyczące konsekwencji finansowych wykonania decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek jej skutkami, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.
Tymczasem strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności na poparcie swoich twierdzeń takich chociażby jak wysokość szacowanych kosztów wykonania decyzji, czy też wpływu tych kosztów na jej sytuację finansową.
Uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez kwestionowany akt nie stanowi natomiast o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu.
Na marginesie powyższych rozważań dodać należy, że obecna odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie wyklucza możliwości wystąpienia przez skarżącego w przyszłości z ponownym wnioskiem w tym przedmiocie w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a.
Z tych wszystkich powodów sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
a.t.p.