Uzasadnienie
S.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie renty planistycznej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca jest wdową, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Strona uzyskuje dochody z tytułu emerytury w wysokości 861,88 złotych oraz dodatki w łącznej kwocie 347 złotych. Strona skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. Ponadto strona skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
W piśmie z dnia 16 sierpnia 2010 r. skarżąca oświadczyła, że pieniądze ze sprzedaży działki była zmuszona przeznaczyć na spłatę długów, jakie zaciągnęła podczas choroby męża, własne leczenie i bieżące potrzeby, takie jak remont i zakup opału.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należało, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z informacji przedstawionych przez skarżącą, nie jest ona bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów, zdaniem Referendarza sądowego, uzasadnione jest przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG