Uzasadnienie
W dniu 7 czerwca 2011 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania działek o nr [...], położonych w miejscowości K., przy ul. A 117, w gminie A. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi zostały przedstawione: dotychczasowy przebieg postępowania, zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji, zaś odnośnie powyższego wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie spornej decyzji spowoduje trudne do odwrócenie skutki, bowiem dalsze prace budowlane grożą rzeczywistym zwiększeniem rozmiaru szkody na nieruchomości należącej do skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:
- 1) wyrządzenia znacznej szkody lub
- 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Co do zasady przyjmuje się, iż przesłanki wstrzymania wykonania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź też powrót do stanu poprzedniego związany będzie ze znacznym nakładem sił i środków.
Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426).
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca nie wskazała na istnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w powyższym przepisie. Nie powołała argumentów potwierdzających możliwość zaistnienia znacznej szkody, nie wskazała także jakie trudne do odwrócenia skutki mogą nastąpić w związku z wykonaniem decyzji.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
m.o.