Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania L. K. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 1548), art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], Nr [...] o odmowie przyznania L. K. dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego za okres I-VI/2013, w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym mężem P. K..
Zdaniem organu II instancji w aktach sprawy znajduje się oświadczenie P. K. z dnia 8 maja 2013 r. z którego wynika, iż jego rodzice żyją, zamieszkują w Z., żadne z nich nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności. Ponadto w Z. zamieszkuje także siostra niepełnosprawnego, która również nie legitymuje się znacznym stopniem niepełnosprawności. Oznacza to, że w analizowanej sprawie występują okoliczności wskazane w art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych, uniemożliwiające przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego L. K.. Ustalony stan faktyczny sprawy wyklucza więc przyznanie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawę o świadczeniach rodzinnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L. K. wniosła o uchylenie decyzji Kolegium i przyznanie wnioskowanego świadczenia, powtarzając argumenty z odwołania od decyzji organu I instancji.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowiło podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pogląd taki prezentowany jest zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Romańska [w]: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400).
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). W rozumieniu art. 272 § 1 p.p.s.a. strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.
W przekonaniu Sądu w realiach rozpoznawanej sprawy zachodzi przesłanka uzasadniająca zawieszenie niniejszego postepowania w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Po 458/13, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o treści: czy art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, w zakresie w jakim uzależnia przyznanie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego od spełnienia warunków określonych w art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponieważ przepis art. 12 ust. 1 ustawy z 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw stanowi podstawę materialnoprawną kwestionowanej przez L. K. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia prawnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
a.tp.