Uzasadnienie
W.J. w imieniu A. S.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę stacji paliw wraz z infrastrukturą.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 lipca 2010 roku stronę skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie W. J.złożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa pochodzącego od A. S.A.. Z treści tegoż pełnomocnictwa nie wynika, aby W. J. był pracownikiem skarżącej spółki bądź profesjonalnym pełnomocnikiem; wynika zaś, iż umocowanie wygasło z dniem uzyskania ostatecznego pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 roku ponownie wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi zgodnie z prawem reprezentacji wykazanym odpisem KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono na adres skarżącej spółki w dniu 9 sierpnia 2010 r. (karta 43 akt sądowych). Jednakże w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 46 § 1 i 2 w związku z art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.). W szczególności oznacza to, że skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei z treści art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. wynika, iż osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zaś przedstawiciel ustawowy lub organ albo pełnomocnik mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Ponadto podkreślić należy, że – zgodnie z art. 35 p.p.s.a.- pełnomocnikiem strony w szczególności może być adwokat lub radca prawny, a pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom najpierw pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśnić należy, iż złożony przez pełnomocnika dokument nie spełnia wyżej wskazanych wymogów – z przedstawionego pełnomocnictwa nie wynika, iż W. J. jest uprawniony zgodnie z powołanymi przepisami do reprezentowania skarżącej spółki przez sądami administracyjnymi, a ponad wszystko owo umocowanie już wygasło. Z tego też powodu Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi zgodnie z prawem reprezentacji wykazanym odpisem KRS.
Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem terminu, strona skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi, uznać należy zatem, że skarga nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. m.ch.