Uzasadnienie
W dniu 31 maja 2010 roku C. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] znak: [...] z dnia [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej przewodów kominowych i wskazania sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący został pouczony, iż odpisem pisma mogą też być uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej, zaś nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni, będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi C. B. otrzymał w dniu 30 lipca 2010 r., a więc termin wyznaczony przez Sąd upływał 6 sierpnia 2010 r. W dniu 4 sierpnia 2010 r. skarżący uiścił wpis od skargi oraz złożył pismo, wraz z jego odpisem, zatytułowane "Skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...]". Do pisma oraz jego odpisu zostały załączone po 3 załączniki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią § 32 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. nr 169, poz. 1646) po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu chyba, że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi.
Artykuł 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowi, iż do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2).
Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie C. B. nie wykonał prawidłowo, w zakreślonym terminie, wezwania Sądu do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność albo własnoręcznie podpisanych. Istotą odpisu jest bowiem odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Natomiast skarżący w dniu 4 sierpnia 2010 r. złożył do Sądu pismo wraz z załącznikami, które nie stanowiło wiernego odzwierciedlenia jego skargi. Przede wszystkim ww. pismo jest obszerniejsze od skargi, gdyż zawiera dodatkowe uwagi skarżącego dotyczące przedmiotowej sprawy.
Pismo to opatrzone jest datą z dnia jego złożenia do Sądu t.j. z dnia 4 sierpnia 2010 r., natomiast skarga jest opatrzona datą 31 maja 2010 r. Z powyższego wynika, iż pismo z uwagi na jego zmodyfikowaną treść i uzupełnienie załącznikami, wcześniej nie składanymi, jest nowym, innym niż skarga, pismem w niniejszej sprawie i tym samym nie może być uznane za odpis skargi. Na tej podstawie należy przyjąć, iż pomimo niebudzącego wątpliwości wezwania Sądu, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.