Uzasadnienie
Z. L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r. nr [...], którym na podstawie art. 262 i 263 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 81c ust. 2 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 ze zm.) organ nakazał W. K. wpłacenie zaliczki na poczet wykonania obowiązku przedłożenia oceny technicznej budynku mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż zaskarżone postanowienie nie stanowi postanowienia, do których kontroli sądowej powołane są sądy administracyjne. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Powyższe wyliczenie wskazuje, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia organu administracji publicznej jest to, aby na to postanowienie przysługiwało zażalenie, aby kończyło ono postępowanie lub aby rozstrzygało ono daną sprawę co do istoty. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., którym nakazano W. K. wpłacenie zaliczki na poczet wykonania obowiązku przedłożenia oceny technicznej budynku mieszkalnego.
Postanowienie to zostało wydane w oparciu o art. 262 § 2 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. W piśmiennictwie przyjmuje się, że na postanowienie takie nie służy zażalenie jako samodzielny środek zaskarżenia, co wynika z treści art. 141 § 1 k.p.a. (stanowiącego, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi). Postanowienie takie może być zaskarżone w odwołaniu od decyzji, o czym stanowi art. 142 k.p.a. (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2008, s. 899), natomiast nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W świetle powyższych okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
m.ch.