Uzasadnienie
II SA/Łd 659/05
Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. 3 w związku z art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) oraz art 104 k.p.a., Prezydent Miasta Ł. orzekł o przyznaniu B. G. zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 144 złotych miesięcznie od dnia 1 lutego 2005 r. do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia stwierdzającego niepełnosprawność bądź stopień niepełnosprawności.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że w dniu 8 lutego 2005 r. wpłynął wniosek B. G. o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zasiłek pielęgnacyjny przyznaję się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Wnioskodawca załączył dokumenty wymagane zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 213, poz. 2162).
W odwołaniu od powyższej decyzji B. G. zarzuciła, że decyzja jest dla niej krzywdząca, bowiem została pozbawiona świadczeń za styczeń 2006 r. Wniosek o przedłużenie okresu ważności orzeczenia o niepełnosprawności syna A. G. złożyła w dniu 25 listopada 2004 r., natomiast stosowną decyzję wydano w dniu 26 stycznia 2005 r. Wskazała, że decyzję otrzymała po około dwóch tygodniach i dlatego nie mogła złożyć wniosku wcześniej.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 61 § 1, art. 58 § 1, art. 59 k.p.a. oraz art. 32, art. 48 ust. 3 z związku z art. 24 ust. 2, art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W związku z powyższym nie jest możliwe przyznanie świadczenia za miesiąc styczeń 2006 r., bowiem z materiału dowodowego sprawy jednoznacznie wynika, że wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami wpłynął w dniu 8 lutego 2005 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. G. podniosła argumenty tożsame z argumentami odwołania. Podkreśliła swoją bardzo trudną sytuację materialną.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji.
Po myśli art. 145 § 1 pkt 1 powołanej ustawy uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 2 ustawy), lub stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 3 ustawy).
W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.
Przeprowadzając kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca nie zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, jak również przepisów procedury administracyjnej, które skutkować musiałoby ich uchyleniem.
W niniejszej sprawie istotą żądania skarżącej jest nie sam fakt przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, ani też jego wysokość, ale moment, od którego organ winien przedmiotowe świadczenie przyznać. Jak już wyżej wskazano, z akt sprawy wynika, że syn skarżącej został uznany za osobę niepełnosprawną przed datą wydania zaskarżonej decyzji i z tego tytułu skarżąca otrzymywała stosowne świadczenie. Nie sposób zarzucić skarżącej braku staranności, bowiem odpowiednio wcześnie zwróciła się o przedłużenie okresu ważności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności syna. Jednakże, ze względu na konieczność właściwego przeprowadzenia przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. postępowania decyzję otrzymała dopiero w lutym 2005 r. i wtedy też mogła złożyć wniosek o ustalenia prawa do świadczenia. Naturalnym zatem wydaje się poczucie krzywdy ze strony skarżącej. Jednakże przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych w sposób jednoznaczny regulują moment przyznania świadczeń rodzinnych, w tym konkretnym przypadku zasiłku pielęgnacyjnego.
Stosownie do treści art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2003 r., Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.), prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Nie ma tu miejsca na uznanie administracyjne. Organ nie może posłużyć się zasadami słuszności, bowiem związany jest przepisem prawa, który w sposób wyraźny reguluje materię będącą przedmiotem niniejszych rozważań. Działania odmienne byłyby działaniami wbrew przepisom prawa.
Jak już wyżej wskazano, Sąd orzeka o zgodności decyzji z prawem. Tym samym poza zakresem orzekania Sądu jest ocena cytowanego przepisu.
Podkreślić należy, że Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji skarżącej, jak również poczucia krzywdy jakie mogło się pojawić w związku z zaistniałym stanem prawnym i faktycznym, niemniej jednak decyzje zarówno Prezydenta Miasta Ł. jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zostały wydane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i Sąd nie ma podstaw by podważać ich zasadność.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.