Uzasadnienie
U.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania – odwołania od decyzji przyznającej zasiłek celowy.
W odpowiedzi na tę skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niezaskarżalność zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022r., poz. 329), zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zważywszy na powyższą regulację prawną – Sąd stwierdza, że zaskarżone zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], pozostawiające bez rozpoznania podania z dnia 9 listopada 2021r., zakwalifikowane przez organ jako odwołanie od decyzji przyznającej zasiłek celowy od dnia 1 października 2021r. do 31 października 2021r. w wysokości 250 zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów zakupu odzieży, obuwia zimowego, butli z gazem oraz energii elektrycznej.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 63 § 1 w związku z art. 123 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 735 ze zm.) i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego odrębną skargą. Nie jest to bowiem ani postanowienie, na które przysługuje zażalenie, ani kończące sprawę, ani też rozstrzygające sprawę co do istoty. Żaden też przepis szczególny nie przewiduje możliwości jego zaskarżenia skargą do sądu administracyjnego.
Wskazany przepis art. 63 § 1 k.p.a. stanowi, że podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Wskazany przepisy, o tej treści, obowiązuję od dnia 5 października 2021r., a zatem obowiązywał w dniu wpłynięcia przedmiotowego podania, które nastąpiło w dniu 9 listopada 2021r. Zmiana przepisu art. 63 § 1 k.p.a. nastąpiła art. 61 pkt 17 ustawy z dnia 18 listopada 2020r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2020r., poz. 2320). Ustawodawca wskazał, że podanie wniesione, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, za pomocą adresu poczty elektronicznej pozostawia się bez rozpoznania.
Wskazany przepis art. 63 § 1 k.p.a. nie przewiduje wydania postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Należy zatem przyjąć, odwołując się do instytucji pozostawienia podania bez rozpoznania uregulowanej w art. 64 § 2 k.p.a., iż pozostawienie podania bez rozpoznania następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o której podjęciu należy powiadomić wnoszącego podanie.
W konsekwencji wniesiona w tej sprawie skarga jako nie objęta kognicją sądowoadministracyjną podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi jest zaś równoznaczne z odmową merytorycznego rozpoznania sprawy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2019r., poz. 68).
IB