Uzasadnienie
Stowarzyszenie A z siedzibą w A. zaskarżyło do sądu administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej w A. z dnia [...] nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta A. dla fragmentu obrębu [...] przyległego do północnej pierzei Placu A. Skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 15 ust. 1 w związku z art. 9 ust. 4, art. 17 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012r., poz. 647 ze zm.), polegające na nadużyciu władztwa planistycznego gminy podczas procedury uchwalania ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten bowiem faktycznie tworzono w czasie, kiedy nie było jeszcze ostatecznej wersji studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy A. Dopiero zaś ostateczna uchwała w przedmiocie studium gminnego dawałaby legitymację do tworzenia ww. planu miejscowego w zakresie ustalonym w tym studium.
W ocenie strony skarżącej organ planistyczny naruszył tym samym zasady sporządzania planu miejscowego, tj. przepis art. ust. 1 pkt 1 oraz art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto dopuszczono się naruszenia samej istoty miejscowego planu, tzn. rzeczywistej zgodności treści ww. miejscowego planu z treścią studium gminnego, a także naruszenia przepisu art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również prawa skarżącego do rozpatrzenia merytorycznych uwag dotyczących projektu ww. kwestionowanego planu miejscowego gminy A., ukształtowanego w oparciu o ostateczną wersję studium i zgodnie z procedurą planistyczną tworzenia takiego aktu planistycznego (uwzględniając i wyczerpując kolejne etapy jego tworzenia), zagwarantowaną ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w A. wniosła o jej odrzucenie, zarzucając, iż skarga została złożona przedwcześnie. Organ został wezwany do usunięcia naruszenia prawa w dniu 18 marca 2014 roku i Rada Gminy podjęła w dniu 17 kwietnia 2014 roku uchwałę, w której wskazała dzień 31 maja 2014 roku jako termin załatwienia sprawy. Zatem skarżący nie spełnili przesłanki z art./ 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Dalej organ opisał przebieg postępowania poprzedzającego uchwalenie planu. Organ wskazał również, że uchwała XLIII/451/13 przyjmująca studium była, z przyczyn proceduralnych, przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Łódzkiego z dnia 2 sierpnia 2013 roku (PNK-I.4131.1060.2013). W jego wyniku projekt studium został ponownie wyłożony do publicznego wglądu w dniach 27 sierpnia 27 września 2013 roku. Rozwiązania planistyczne w obszarze objętym skarżonym planem, w wersji zarówno powtórnie wykładanej jak też ostatecznie uchwalonej w dniu 28 listopada 2013 roku (uchwała L/517/13) są identyczne z rozwiązaniami uchwalonymi w dniu 27 czerwca 2013 roku (uchwała XLIII/451/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, ponieważ niezależnie od zarzutów skargi byt prawny zaskarżonej uchwały uzależniony jest co do zasady od funkcjonowania w obrocie prawnym uchwały Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z dnia 28 listopada 2013r., nr L/517/13 w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy A. Stosownie bowiem do treści art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012r., poz. 647) ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Natomiast w rozumieniu art. 20 ust. 1 wspomnianej ustawy plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium (...). Nie przesądzając zatem zasadności zarzutów skargi nie sposób pominąć związku między treścią tych dwóch uchwał.
Z poczynionych z urzędu przez sąd ustaleń wynika natomiast, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi zarejestrowana została sprawa ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w A., o sygn. akt II SA/Łd 614/14, na uchwałę Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z dnia 28 listopada 2013r., nr L/517/13, w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy A., która do dnia dzisiejszego nie została merytorycznie rozpatrzona.
W tej sytuacji sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od wyniku wspomnianej wyżej sprawy o sygn. akt II SA/Łd 614/14 i w związku z tym zawiesił niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu jej prawomocnego zakończenia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
A. P.