Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówiło H. i T. małżonkom K. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...]w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy H. i T. małżonkowie K. wnieśli o uchylenie postanowienia Kolegium i zarzucili naruszenie art. 61 § 3 k.p.a. oraz art 56 p.p.s.a. poprzez pominięcie, iż w przypadku zbiegu postępowań administracyjnego oraz sądowego to drugie podlega zawieszeniu. Zauważyli, że o ile niewątpliwie niedopuszczalne jest równoległe rozstrzyganie tej samej sprawy merytorycznie w postępowaniu sądowym i administracyjnym, to w orzecznictwie prezentowany jest pogląd odmienny od stanowiska Kolegium. Tym bardziej, że jak wynika z akt sprawy wniosek o wznowienie oraz skarga do sądu nadane zostały listami w dniu 30 marca 2015 r. i zostały doręczone w dniu 1 kwietnia i do Kolegium i do Prezydenta Miasta [...] Biorąc zatem pod uwagę przepis art 61 § 3 k.p.a. w tej sytuacji nie można uznać, że postępowanie przed sądem administracyjnym zostało wszczęte jako pierwsze.
Postanowieniem z dnia [...]nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. odmówiło uchylenia własnego postanowienia z dnia 23 kwietnia 2015 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi H. K. i T.K. wnieśli o uchylenie wydanych w sprawie postanowień Kolegium oraz o zasądzenie kosztów postępowania podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia: art. 61 § 3 k.p.a. w zw. z art. 148 § 1 k.p.a. Z ostrożności procesowej skarżący zarzucili alternatywnie do powyższego zarzutu - naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. art. 54 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 199) w zw. z art. 140 k.c. i w zw. art. 28 k.p.a., a także art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia.
Na rozprawie w dniu 25 września 2015 r. pełnomocnik skarżących – adwokat A. K. oświadczyła, iż cofa skargę z uwagi na treść wyroku tutejszego sądu z dnia 3 września 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w skrócie "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę - art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa skargę z uwagi na treść wyroku WSA z dnia 3 września 2015r. W tym dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał wyrok w sprawie II SA/Łd 334/15, którym oddalona została skarga między innymi H. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Sąd uznając wspomniane oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi za skuteczne i nie pozostające w sprzeczności z prawem orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.
IB