Uzasadnienie
L. T. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia skarżącemu pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania młyna położonego na działce we wsi G. Nr 1 gmina Ż. na budynek mieszkalno-gospodarczy.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, że L. T. pismem z dnia 12 listopada 2001 r. powiadomił Urząd Gminy w Ż., iż od l kwietnia 2002 r. będzie przebudowywał budynek pomłynski położony w G. l, na budynek mieszkalno - gospodarczy. Pismo zgodnie z właściwością Wójt Gminy przekazał do Starostwa Powiatowego w T. zawiadamiając o tym wnioskodawcę. Rozpatrując dokonane zgłoszenie Naczelnik Wydziału Architektury i Budownictwa, działający z upoważnienia Starosty [...] z uwagi na planowany zakres robót, postanowieniem z dnia [...] nałożył na L. T., stosownie do wymogów zawartych w § 11 ust. l rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 10 poz.
- 47) obowiązek uzupełnienia wniosku o:
- 1) projekt na planowany zakres robót związany m.in. z przebudową dachu na budynku i zmianę jego konstrukcji,
- 2) dowód stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością oraz fakultatywnie decyzję o warunkach zabudowy, gdyby organ samorządowy uznał, że jest ona wymagana.
Termin złożenia dokumentów ustalono do l marca 2002 r. z tym, że wspomniane postanowienie zostało doręczone wnioskodawcy za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 28 listopada 2001 r. Z uwagi na nie złożenie dokumentów po upływie określonego termin, organ pierwszej instancji opierając się na § 11 ust. 3 powołanego rozporządzenia wydał decyzję o odmowie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku.
W złożonym odwołaniu od decyzji L. T. nie zgadzał się zapadłym rozstrzygnięciem. Dowodził, że nie ma zamiaru dokonywać zmiany sposobu użytkowania budynku, gdyż budynek był zbudowany na cele mieszkalno - gospodarcze. Po likwidacji młyna od 1979 r. budynek jest użytkowany na ten ceł. Dach na budynku jest zniszczony i wymaga remontu w związku z czym zamierza dokonać jego przebudowy na czterospadowy. Wykonanie ściany żelbetowej od strony rzeki przy budynku, ma natomiast zapobiec powstrzymania usuwania gruntu spod budynku. W odwołaniu skarżący wskazał, że dla obniżenia poziomu wody, ściana z płyt betonowych została rozebrana przez okolicznych mieszkańców. Z uwagi na istniejący stan obiektu skarżący chciałby odbudować zniszczone urządzenia pomłyńskie.
Organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do zmiany wydanej decyzji na podstawie art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przekazując zaś odwołanie do Wojewody wyjaśnił, że nie ma przeszkód do pozytywnego załatwienia sprawy o ile L. T. złoży formalny wniosek oraz dołączy wymagane dokumenty, o których mowa w wydanym postanowieniu z dnia [...].
Organ odwoławczy podniósł, że stosownie do dyspozycji art. 19 Kpa, organy administracji przestrzegają z urzędu swej właściwości. Jeżeli organ, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy, przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Właściwy organ rozpatrując złożony wniosek bada jego braki formalne podejmując działania przewidziane dla procedury poprzedzającej wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Ze złożonego powiadomienia L. T. z dnia 12 listopada 2001 r. jednoznacznie wynikało, że zmierza on przebudować budynek pomłyński na budynek mieszkalno - gospodarczy. Zakres planowanych robót budowlanych obejmował m.in. przebudowę dachu na budynku z dwuspadowego na czterospadowy. Zakres tych robót przekracza pojęcie remontu budynku, a zatem nie podlegał on zgłoszeniu w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) W związku z treścią wniosku organ pierwszej instancji słusznie na podstawie § 11 rozporządzenia z dnia 15 grudnia 1994 r. wezwał wnioskodawcę do złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę oraz uzupełnienia wymaganych dokumentów wyznaczając termin dokonania czynności. Wskazać przy tym należy, że niezależnie od faktycznego użytkowania budynku, zakres zgłoszonych robót wymaga wydania decyzji o pozwoleniu na ich wykonanie na podstawie art. 28 Prawa budowlanego.
W nawiązaniu do wydanego postanowienia wyjaśnić należy, że na zamierzony zakres robót, zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1994 r. Nr 15 poz. 139 z późn.zm.), nie jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Żądanie to organ pierwszej instancji wskazał fakultatywnie w wydanym postanowieniem.
Nie ma zatem przeszkód, aby po złożeniu wymaganych dokumentów i uzyskaniu stosownej decyzji przystąpić do wykonania planowanych robót. Należy wyjaśnić, że przeprowadzenie remontu budynku polega na wymianie zużytych elementów i odtworzeniu stanu pierwotnego. Wymaga to jednak uprzedniego zgłoszenia z 30 dniowym wyprzedzeniem z załączeniem do zawiadomienia zakresu robót oraz wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przebudowa dachu na budynku wykracza poza zakres remontu i roboty te nie mogą być wykonane w ramach zgłoszenia.
W skardze, wniesionej do Sądu administracyjnego, L. T. zarzucił (między innymi), że organy orzekające w tej sprawie zabroniły mu remontować budynku mieszkalno-gospodarczego, w którym mieszka i który użytkuje, będąc właścicielem tego budynku od roku 1975.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i wywiódł, jak w zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów skargi, organ odwoławczy wskazał, że sprowadzają się one w zasadzie do własności nieruchomości, których uregulowanie nie należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej. W sprawie własności nieruchomości Starosta [...] oraz Wydział Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w T., informowali L. T. pismami z dnia 7 maja 1999 r. [...] i 17 marca 2000 r. Nr [...].
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 23 lipca 2004 roku, skarżący wyjaśnił, że domaga się wydania decyzji, zezwalającej na remont dachu budynku młyna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 kpa, żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego, określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości, sprecyzowanie żądania należy do strony, a nie do sfery ocennej organu administracyjnego, orzekającego w danej sprawie (por. przykład. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 1990 r., I SA 367/90; ONSA 1990, z.2-3, poz. 47).
Wniosek złożony przez L. T. w dniu 12 listopada 2001 roku, który wszczął postępowanie w przedmiotowej sprawie (zatytułowany "powiadomienie"), skierowany do Urzędu Gminy w Ż., nie precyzował w sposób nie budzący żadnych wątpliwości owego żądania, chociaż skarżący wskazał (pierwsze zdanie "powiadomienia"), że będzie "przebudowywał budynek pomłyński położony w G. 1, na budynek mieszkalno-gospodarczy". Dalsza część tego dokumentu, może natomiast wskazywać, że faktycznie zamiarem skarżącego jest dokonanie remontu przedmiotowego budynku, w wymienionym zakresie. Tego rodzaju sformułowanie żądania przez skarżącego, nie stwarzało dla organu orzekającego dostatecznej przesłanki do przyjęcia, że w istocie żądanie skarżącego dotyczy zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części (Dz.U. z 1995 r. Nr 10, poz. 47).
Także w odwołaniu od wskazanej wcześniej, decyzji pierwszoinstancyjnej, L. T. oświadczył wprost, że nie ma zamiaru zmieniać sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, gdyż został już zbudowany jako tego rodzaju obiekt.
Treść tego odwołania może nawet wskazywać na rezygnację skarżącego z realizacji zamiaru dokonania remontu dachu (ostatnie zdanie odwołania).
Organy orzekające w tej sprawie, nie wyjaśniły pod tym względem stanu faktycznego sprawy, a zatem nie miały dostatecznych podstaw do dokonania we własnym zakresie, ustaleń co do treści żądania skarżącego, które wszczęło postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.
W tym stanie, Sąd administracyjny uznał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, wykazuje naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa, które nie mogły nie mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.
Z tych wszystkich przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) i art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) należało orzec, jak w sentencji wyroku.
Z uwagi na treść rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, orzekanie w trybie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu, było bezprzedmiotowe.
ls/