Uzasadnienie
W dniu 16 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r., po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, sąd zawiesił postepowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.).
W dniu 30 maja 2014 r. skarżąca J. K. złożyła pismo procesowe, w którym sformułowała oświadczenie o cofnięciu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...].
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. sąd podjął z urzędu zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec powyższego uznać należało cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne, co obligowało sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
LS