Uzasadnienie
K.S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, argumentując, że kwestionowana decyzja jest sprzeczna z prawem, a jej wykonanie wyrządzi znaczne szkody oraz trudne do odwrócenia skutki, bowiem zwałowanie i przemieszenie nakładu ziemi w ramach jego nieruchomości powoduje całkowitą utratę dotychczasowej bonitacji gruntów rolnych. Nadto skarżący podniósł, iż przysługuje mu skarga kasacyjna od wyroku tutejszego Sądu z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Łd 183/12 oddalającego jego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości. Uwzględnienie skargi kasacyjnej może - zdaniem strony - skutkować bezzasadnością wywłaszczenia i ewentualną kwestią powrotu do stanu poprzedniego, co może okazać się niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – przywoływanej dalej w treści jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie Sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6).
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art.
61. Strona obowiązana jest zatem wykazać, że wykonanie aktu lub czynności może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zagrożenie, o jakim mowa, musi być bezpośrednie i realne, zaś w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 304/12 - LEX nr 1137799).
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał dostatecznie, że wykonanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości może narazić go na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Także argument o sprzeczności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, czy też kwestia ewentualnego wniesienia i uwzględnienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu oddalającego skargę strony na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości, a więc decyzję, która nie jest przedmiotem zaskarżenia nie są – w ocenie Sądu – okolicznościami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tego też powodu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.
B.C.