Uzasadnienie
II SA/Łd 677/11
B.P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi o wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 842/10, oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Ł. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach B.P. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem R.P., który jednak wyjechał do Anglii, gdzie założył rodzinę, obecnie mieszka i pracuje. Podała, że utrzymuje się jedynie z zasiłków z pomocy społecznej, a jej jedynym majątkiem jest lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 53,9 m². Wnioskodawczyni oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radca prawnym
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zwrócić uwagę należy przede wszystkim na fakt, że w sprawie II SA/Łd 842/10, wznowienia której wnioskodawczyni żąda, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2010 r. skarżącej przyznano już prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, co jest równoznaczne, w myśl art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa. W myśl zaś art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sobą spraw, nie wyłączając skargi o wznowienia postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Z tego też powodu postanowienie o przyznaniu skarżącej adwokata nie utraciło mocy po uprawomocnieniu się z dniem 12 maja 2011 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 listopada 2010 r., II SA/Łd 842/10.
Skoro w sprawie o sygnaturze II SA/Łd 842/10 prawomocnie ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu, a prawa pomocy nie cofnięto, to biorąc pod uwagę treść żądania wnioskodawczyni (wniesienia skargi o wznowienie postępowania), przysługuje jej uprawnienie do korzystania z pomocy uprzednio wyznaczonego pełnomocnika. W aktach sprawy brak jest wypowiedzenia pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi J. S., co wskazuje, że pełnomocnik ten jest umocowany do reprezentowania wnioskodawczyni w żądanym przez nią zakresie.
Stanowisko to jest zbieżne z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., II GPS 2/10, w której sąd stwierdził, że prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 p.p.s.a., obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania.
Podkreślenia również wymaga, że przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata decyduje wyłącznie o ustanowieniu pełnomocnika będącego adwokatem, natomiast o tym, jaka konkretnie osoba będzie tym pełnomocnikiem, decyduje właściwa okręgowa rada adwokacka (art. 253 p.p.s.a.).
We wniosku o prawo pomocy wniesiono także o zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się do tego żądania podkreślić należy, że w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 842/10 prawomocnie oddalony został wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na fakt, że przedmiotem skargi w tym postępowaniu był zasiłek stały. Tymczasem w art. 239 p.p.s.a. określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzystała już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu wniosek skarżącej w tym zakresie był bezzasadny.
Podobnie potraktować należało wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu. W powołanej wyżej uchwale z dnia 2 grudnia 2010 r., II GPS 2/10, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że to, iż postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, toczącym się na skutek skargi o wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, nie oznacza, że dotyczy ono innej sprawy. Nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, iż prawo pomocy nie jest przyznawane w sprawie w znaczeniu materialnoprawnym, którą wyznacza określony stosunek prawny poddany pod osąd sądu, ale w sprawie w znaczeniu techniczno-procesowym, którą wyznacza wszczęcie określonego rodzaju postępowania sądowego i jego zakończenie.
Oznacza to, że niniejsze postępowanie wznowieniowe toczy się również w przedmiocie zasiłku stałego, a skarżąca z mocy ustawy zwolniona jest od obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Dlatego również wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych należało potraktować jako bezzasadny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 w zw. z art. 39 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf