Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 grudnia 2014 r. A Spółka jawna w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego fragmentu ściany konstrukcyjnej budynku kamienicy. W treści skargi wskazano, że wykonanie decyzji wywoła nieodwracalne skutki, bowiem spowoduje nieuzasadnione wydatkowanie środków na ten cel. Spółka podkreśliła, że obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego fragmentu ściany konstrukcyjnej może wywołać spór co do materiału, z którego należy wykonać roboty budowlane. Zdaniem strony skarżącej uwzględnienie jej racji winno skutkować innym rozstrzygnięciem, odmiennie określającym ewentualny obowiązek wykonania robót. Poza tym nie można wykluczyć ewentualnego umorzenia postępowania administracyjnego przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t,j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że znaczna szkoda oznacza taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnym pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.p).
W tym miejscu wskazać trzeba, że we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego należy podać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja wniosku winna zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do danego wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 763/14, z dnia 29 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 251/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest wystarczające samo oświadczenie wnioskodawcy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa bowiem ciężar wskazania konkretnych i realnych dowodów na poparcie własnych twierdzeń co do zaistnienia przesłanek ochrony tymczasowej.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca ograniczyła się do wskazania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieuzasadnione wydatkowanie środków na ten cel. Ponadto powołała się na fakt, iż obowiązek został określony w decyzji niejednoznacznie i może wywołać wątpliwości co do tego, z jakich materiałów wykonać należy roboty budowlane. W ocenie wnioskodawcy uwzględnienie jego argumentacji spowoduje wydanie innego rozstrzygnięcia odmiennie określającego zakres robót do wykonania, a za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia również możliwość umorzenia postępowania administracyjnego przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Sąd.
W rezultacie strona skarżąca nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując, iż wykonanie decyzji spowoduje nieuzasadnione wydatki nie poparła twierdzenia w tym względzie żadnymi dowodami. Koszty przywrócenia do stanu poprzedniego ściany konstrukcyjnej budynku nie zostały w ogóle określone. Ponadto Spółka nie wyjaśniła, jaka jest jej aktualna sytuacja majątkowa, w tym nie podała żadnej kwoty aktualnych obciążeń finansowych, skupiając się jedynie na argumentach dotyczących zasadności wydania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że wykonanie decyzji nakładającej obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego ściany budynku z reguły będzie wiązać się będzie z koniecznością poniesienia pewnych nakładów finansowych. Z okoliczności sprawy nie wynika jednakże, że z tego względu po stronie skarżącej powstanie znaczna szkoda w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., której rozmiary byłyby większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju.
Poza tym skarżąca Spółka nie podała żadnych argumentów w zakresie możliwości powstania trudnych do odwrócenia skutków. Sam obowiązek nałożony przedmiotową decyzją nie może przesądzać, iż nastąpi taka zmiana rzeczywistości, po której powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Argument wskazujący na możliwość uwzględnienia skargi przez sąd nie uzasadnia w żadnym stopniu wystąpienia przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o zasadności wniesionej skargi. Zatem twierdzenia strony skarżącej sprowadzające się do kwestionowania zasadności samego nałożonego decyzją obowiązku będą przedmiotem rozpoznania na dalszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego.
W konsekwencji należy stwierdzić, że strona skarżąca w wystarczający sposób nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji i wobec tego wniosek w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.
a.bł.