Uzasadnienie
G. T. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie ustalenia opłaty za legalizację budynku gospodarczego.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący napisał, iż jest jedynym żywicielem trzyosobowej rodziny, ponieważ żona jest chora na nowotwór i nie pracuje. Syn (urodzony w 2015 roku) wymaga stałej i kosztownej rehabilitacji, bowiem choruje na porażenie splotu biodrowego. Po opłaceniu kosztownej rehabilitacji syna, wszystkich rachunków i kosztów leczenia, rodzinie pozostaje niewielka kwota na utrzymanie, czyli na zakup żywności, odzieży, środków czystości i inne wydatki. Niejednokrotnie rodzina musi korzystać z pomocy rodziny, dlatego nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. Rodzina posiada dom o powierzchni 120 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,3 ha i szacunkowej wartości 12.000 zł. Rodzina na tym terenie uprawia zboże i ma łąkę. Rodzina posiada jedną krowę i jednego byka oraz budynek gospodarczy. Innych nieruchomości, ani oszczędności, papierów wartościowych i wierzytelności rodzina nie posiada.
Spośród przedmiotów wartościowych małżonkowie posiadają samochód osobowy Lanos z 1997 roku o szacunkowej wartości 2.000 zł oraz samochód Citroen z 2009 roku i szacunkowej wartości 10.000 zł. Na dochód rodziny składa się wynagrodzenie męża z tytułu zatrudnienia w kwocie 2.000 zł. Rodzina ponosi miesięczne koszty i stałe wydatki w wysokości ok. 2.680 zł (kredyt mieszkaniowy – 500 zł, energia elektryczna – 120 zł, wywóz śmieci – 21 zł, gaz – 40 zł, węgiel – 333 zł, drewno – 83 zł, ubezpieczenie samochodu – 83 zł, rehabilitacja syna – 600 zł, leczenie żony – 300 zł, leki dla żony – 100 zł, żywność – 500 zł, woda – 80 zł). We wniosku skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", wynika że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy w tym: niewielki dochód, który jest przeznaczony na utrzymanie trzyosobowej rodziny (w tym leczenie chorego syna i żony) i niewielki majątek, referendarz sądowy uznał, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych powodów wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w postanowieniu na mocy art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. kp