Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 29 maja 2004 roku H. i L. małżonkowie K. wywiedli bezpośrednio (z pominięciem organu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Nr [...] z dnia [...] nakładające na H. i L. małżonkowie K. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki betonowego tarasu wraz z drewnianą konstrukcją zadaszenia.
Przywołane powyżej postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...], od którego wywiedziona została skarga, doręczone został A. synowi skarżących w dniu 31 marca 2004 roku (vide: zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki w aktach administracyjnych [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy miarodajne do oceny sytuacji prawnej zachodzącej w niniejszej sprawie zawiera ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przepisy art. 52 par. 1 i 2 tejże ustawy stanowią, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni i liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 par. 1 p.s.a.)
W niniejszej sprawie rozstrzygnięciem, od którego przysługuje skarga do sądu administracyjnego jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wydane w następstwie rozpoznania odwołania od postanowienia organu niższego rzędu, bowiem nie przysługują już od owego rozstrzygnięcia środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie doręczone zostało synowi skarżących, a więc osobie uprawnionej do odbioru korespondencji adresowanej do skarżących (art. 72 p.s.a.) i takie doręczenie uznać wypada za skuteczne.
Mając na uwadze, iż doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 31 marca 2004 roku, to trzydziestodniowy termin do jego zaskarżenia upłynął w dniu 30 kwietnia 2004 roku. Jeśli zatem skarga w niniejszej sprawie wywiedziona została w dniu 29 maja 2004 roku, to jej wniesienie nastąpiło z przekroczeniem terminu. Wniesienie skargi po zakreślonym przez ustawę terminie czyni ją spóźnioną i prowadzi do jej odrzucenia (art. 58 par. 1 p.s.a.).
Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.