Uzasadnienie
II SA/Łd 689/06
Decyzją (nr [...]) z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. o ustaleniu warunków dla zmiany zagospodarowania terenu obejmującego budowę 2 budynków gospodarczych.
W dniu 8 sierpnia 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. i P. K. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy zawierające odpowiedź na skargę, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, wniosło o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 sierpnia 2006 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych złożonej skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie 23 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz podpisanie skargi przez skarżącego P. K. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 sierpnia 2006 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych przedmiotowej skargi skarżący odebrali w dniu 31 sierpnia 2006r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 11, 12).
Skarżący nie uiścili wpisu sądowego, nie uzupełnili również braków formalnych skargi, pozostawiając wezwanie bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 §1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., niepodejmowanie przez Sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Ponadto w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z powyższym Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Ponieważ w przedmiotowej sprawie występują także uczestnicy postępowania na prawach stron, skarżący zostali również wezwani do nadesłania 23 egzemplarzy odpisów skargi. Ponadto w myśl przepisu art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, jeśli takiego strona posiada. Podpis jest zatem warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 §4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie przewodniczącego, w którym to wezwaniu zostanie dokładnie wskazany brak, który ma zostać usunięty, termin, w którym strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 §1 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżący A. K. i P. K. odebrali wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w dniu 31 sierpnia 2006r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków biegł zatem od dnia 1 września 2006r. Pomimo wyraźnego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi we wskazanym terminie, przedmiotowe braki nie zostały usunięte. Złożonej skardze nie można zatem nadać dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Dodatkowo należy wskazać, iż termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.