Uzasadnienie
R. L. i T. L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uchwałę Rady Miasta Brzeziny z 1 grudnia 2022 r., nr LXX/470/2022, w sprawie przekazania wniosku z 24 listopada 2022 r. według właściwości.
Wobec wyjaśnień organu administracji, że ww. skargę złożono w drodze zwykłego emaila, na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 24 stycznia 2023 r. skarżący zostali wezwani do podpisania skargi bądź złożenia odpisu skargi podpisanego przez oboje skarżących. Z zawartych w powyższych wezwaniach pouczeniach wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Przesyłki listowe, zawierające powyższe wezwania, skierowana do skarżących zostały zwrócone do Sądu i opatrzone pieczątką: "ZWROT nie podjęto w terminie" oraz datą 10 lutego 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) (dalej: p.p.s.a.) skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa.
Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne.
W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłki skierowane do skarżących, zawierające wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostały prawidłowo awizowane. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłek i pozostawieniu ich we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce 25 stycznia 2023 r., to oznacza, że termin do odbioru tych przesyłek upływał 8 lutego 2023 r., a zatem można było uznać, że na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłki zostały doręczone skarżącym z tym dniem.
W związku z powyższym pisma zawierające wezwania do usunięcia braków skargi wraz z pouczeniami o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostały załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zostali zobowiązani do usunięcia braków formalnych skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania się z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie podpisali skargi, ani nie nadesłali jej podpisanego odpisu. Okoliczności te uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwania do usunięcia braków skargi zostały doręczone skarżącym 8 lutego 2023 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 15 lutego 2023 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
ał