Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 pkt 2 lit. a i art. 4 ust. 1, art. 2 i 4 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszą i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] Nr [...] o odmowie przyznania W. K. świadczenia z tytułu deportacji.
Powyższą decyzję doręczono W. K. w dniu 7 maja 2004r., a w dniu 21 lipca 2004r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji znajdujące się w aktach administracyjnych oraz koperta z datą pieczątki urzędu pocztowego k 7 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargą wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, W. K. otrzymała zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 7 maja 2004r. Oznacza to, iż wskazany wyżej termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 czerwca 2004r. (poniedziałek), podczas gdy skarga została nadana w urzędzie pocztowym z uchybieniem ustawowego terminu, bo dopiero w dniu 21 lipca 2004r.
Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak wyżej.