Uzasadnienie
II SA/Łd 704/11
W dniu 20 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Starosty [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., uchylającą w całości decyzję organu I instancji w sprawie zezwolenia na usunięcie drzewa i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wśród wniosków skargi strona skarżąca zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powyższego unormowania wywieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, a zatem sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powołanego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, jednocześnie przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.
Idąc dalej, stwierdzić trzeba, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Podkreślić wypada, że wynikająca z przywołanej normy prawnej instytucja ochrony tymczasowej dotyczy takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu zwrócić należy uwagę, iż zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Oznacza to, iż zaskarżony akt nie rozstrzyga merytorycznie o istocie sprawy, co za tym nie ma przymiotu wykonalności i brak jest konieczności podejmowania jakichkolwiek czynności wymagających jego wykonania. W konsekwencji nie jest dopuszczalne orzeczenie o wstrzymaniu wykonania takiego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej.
Na marginesie powtórzyć trzeba, iż złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu administracyjnego nie obliguje automatycznie Sądu do wstrzymania jego wykonania. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., sygn.akt I FZ 148/09, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 564208).
Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. ar