Uzasadnienie
J. P.-B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 6 lipca 2021r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i nakazania rozpatrzenia skargi dotyczącej ustalenia warunków zabudowy.
W odpowiedzi na tę skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie skargi.
Postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt II SPP/Łd 177/21, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku skarżącego, przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 6 grudnia 2021r. pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że będąc związana stanowieniem skarżącego popiera i podtrzymuje skargę oraz wnosi o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przepisanych, a także oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zważywszy na powyższą regulację prawną – Sąd stwierdza, że zaskarżone zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 6 lipca 2021r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącego wniesiony pismem z dnia 11 maja 2021r. Wniosek ten zawierał żądanie przywrócenia terminu i nakazanie rozpatrzenia skargi dotyczącej ustalenia warunków zabudowy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 64 § 2 w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 735) i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego odrębną skargą. Nie jest to bowiem ani postanowienie, na które przysługuje zażalenie, ani kończące sprawę, ani również rozstrzygające sprawę co do istoty. Ponadto żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Wskazany przepis art. 64 § 2 k.p.a. nie przewiduje wydania postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania. W orzecznictwie podkreślane jest, że "pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o której podjęciu należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie" (Uchwała NSA(7w) z 3.09.2013 r., I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014, nr 1, poz. 2.). Ponadto wskazywane jest, że nie można "pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie jest spełniony warunek, że dotyczy to uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Czynność ta bowiem nie potwierdza ani też nie zaprzecza, że dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikających wprost z ustawy. Podejmując tę czynność, organ prowadzący postępowanie informuje stronę, że nie rozpozna jej sprawy na podstawie wniesionego podania, ponieważ ta w terminie nie uzupełniła braków tego podania.
Poza tym pozostawienie sprawy bez rozpoznania z tej przyczyny, co do zasady (tzn. o ile możliwość wystąpienia z żądaniem nie jest ograniczona terminem prawa materialnego) nie pozbawia strony uprawnienia do rozpoznania jej sprawy." (Uchwała NSA(7w) z 3.09.2013 r., I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014, nr 1, poz. 2.).
Jednocześnie zauważyć należy, że "na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)." (Uchwała NSA(7w) z 3.09.2013 r., I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014, nr 1, poz. 2.).
W konsekwencji wniesioną w tej sprawie skargę, jako niepodlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego, Sąd postanowił odrzucić. Odrzucenie skargi jest zaś równoznaczne z odmową merytorycznego rozpoznania sprawy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c, § 2 pkt 1 i § 4 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 18).
A. P.