Postanowienie WSA w Łodzi z 7 listopada 2005 r., II SA/Łd 710/05

Sąd

Dnia 7 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II

Rozpoznanie

w dniu 7 listopada 2005 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi L. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 24 czerwca 2005 roku adw. R. M., w imieniu L. N. wniósł za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku wyłączenia budynku z użytkowania.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. Odnosząc się do argumentów podniesionych w skardze organ wskazał, iż są one nieuzasadnione, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) umorzył grzywnę w celu przymuszenia i opłatę egzekucyjną ze względu na wykonanie w całości obowiązku.

Adw. R. M. pismem z dnia 20 września 2005 roku oświadczył, iż cofa skargę, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uwzględnił żądanie strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.

Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest, iż L. N. w skardze kontestowała postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Poza sporem pozostaje również okoliczność, iż organ I instancji postanowieniem z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) umorzył postępowanie egzekucyjne wobec L. N., umorzył grzywnę nałożoną postanowieniem z dnia [...] i umorzył opłatę egzekucyjną. Postanowienie datowane na [...] zostało doręczone L. N. w dniu 20 czerwca 2005 roku. Zatem postępowanie sądowe ze skargi L. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] stało się bezprzedmiotowe.

Należy wyjaśnić równocześnie, iż treść pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 20 września 2005 roku zawiera oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednakże zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Uwzględniając ten przepis należy podać, że oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło być rozpatrywane, gdyż brak fiskalny skargi nie został usunięty. Co więcej, Sąd zaniechał wezwania strony, bowiem organ już w odpowiedzi na skargę wskazywał na bezprzedmiotowość postępowania.

Wobec przytoczonych powyżej argumentów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie ze skargi L. N.