Uzasadnienie
W dniu 24 listopada 2003 roku strona skarżąca – B. G. wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia projektu przywrócenia elewacjom jednorodnego charakteru.
W toku postępowania przed Sądem wpłynęło pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2003 roku, z którego wynika, że J. J. będący adresatem zaskarżonej decyzji zwrócił się w dniu 17 listopada 2003 roku do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności będącej przedmiotem skargi decyzji.
W związku informacją uzyskaną od Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, że w dniu 27 lutego 2004 roku zostały wysłane zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, postanowieniem z dnia 25 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 131 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowe.
W piśmie z dnia [...] Główny Urząd Nadzoru Budowlanego poinformował, że decyzją z dnia [...], nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...].
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowe i zwrócił się do strony skarżącej – B. G. o nadesłanie w terminie siedmiu informacji, czy w związku z decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], [...] będącej przedmiotem zaskarżenia oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...] podtrzymuje skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.
W piśmie procesowym z dnia 19 września 2006 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżąca – B. G. cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie, decyzją z dnia [...], nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], [...]będącej przedmiotem zaskarżenia oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...].
W piśmie procesowym z dnia 19 września 2006 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, czy w związku z decyzją z dnia [...], nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzającą nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...] skarżąca podtrzymuje skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania, skarżąca– B. G. skutecznie cofnęła skargę.
Ponieważ z okoliczności faktycznych i prawnych sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.