Uzasadnienie
J. Ś., L. Ś., A. C i D. C. zaskarżyli do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z [...], nr [...], w przedmiocie odmowy wypłacenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości. W imieniu A. C. i D. C. skargę podpisał A. Ś..
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 20 stycznia 2020 r. pełnomocnik A. C. i D. C. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi m.in. przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie A. Ś. wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa od skarżących, z uwagi na to, że A. C. mieszka w Anglii, a D. C. przebywa poza miejscem zamieszkania i kontakt z nim jest utrudniony.
Zarządzeniem sędziego z 18 lutego 2020 r. wniosek pełnomocnika A. C. i D. C. został uwzględniony, a termin do złożenia dokumentu pełnomocnictwa został zakreślony na 14 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi A. C. i D. C..
Jednocześnie pełnomocnik A. C. i D. C. został poinformowany o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.".
W dniu 30 marca 2020 r. wpłynęły do sądu pełnomocnictwa, z których wynikało, że A. C. i D. C. upoważnia A. Ś. do reprezentowania ich przez Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Łodzi w sprawie o wypłacenie odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, sygn. akt II SA/Łd 72/20.
Zarządzeniem sędziego z 5 marca 2020 r. pełnomocnik A. C. i D. C. został wezwany do wykazania, że jest on uprawniony do reprezentowania ww. skarżących, zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi A. C. i D. C..
W odpowiedzi na powyższe wezwanie A. Ś. wyjaśnił, że jest wnukiem J. Ś., a przed organami administracji reprezentował A. C. i D. C. jako ich pełnomocnik.
Wobec powyższego zarządzeniem sędziego z 25 maja 2020 r. uznano, że A. Ś. nie jest uprawniony do reprezentowania A. C. i D. C. w świetle art. 35 p.p.s.a. W związku z tym wezwano A. C. i D. C. do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone A. C. 20 lipca 2020 r., natomiast D. C. 24 lipca 2020 r. W ustawowym terminie braki skargi ww. skarżących nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że A. Ś. nie jest osobą uprawnioną do reprezentowania skarżących A. C. i D. C. i w związku z tym ww. skarżący zostali zobowiązani do uzupełnienia braków skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązków w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący podpisali skargi, ani nie nadesłali podpisanego odpisu skargi. Ustawowy termin do usunięcia braków formalnych skargi przez ww. skarżących upłynął bowiem bezskutecznie.
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
a.bł.