Uzasadnienie
Kierownik Urzędu Rejonowego w R. decyzją z dnia [...] Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla L. B. Spółki Cywilnej "A" z siedzibą w R., ul. A. według projektu zamiennego na budynek hali produkcji materiałów sypkich i magazynu o pow. zabudowy 192,80 m2, pow. użytkowej 190,00 m2, kubaturze 2121,00 m3 i na budynek magazynu wyrobów gotowych o pow. zabudowy 922,00 m2, pow. użytkowej 870,00 m2, kubaturze 9036,00 m3 na działce położonej w R. przy ul. A., nr ewid. działki 13/2. W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością.
Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, iż w przedmiotowym obiekcie budowlanym odbywać się miała produkcja gipsu. W tej sytuacji Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...], Nr [...] wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z uzasadnienia wynika, iż inwestycja ta należy w myśl § 2 ust. 10 pkt "c" rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 sierpnia 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. Nr 93, poz. 589), do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, w stosunku do których koniecznym jest sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko. Złożony projekt budowlany tej oceny nie posiadał, dlatego decyzja ta została wydana bez wymaganego prawem stanowiska innego organu.
W tej sytuacji Starosta [...] postanowieniem z dnia [...], Nr [...] wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
W zażaleniu na powyższe postanowienie inwestor wniósł o jego uchylenie. Wskazał, iż jest ono bezprzedmiotowe, ponieważ decyzja o pozwoleniu na budowę została w całości wykonana. Ponadto żaden przepis prawa budowlanego, zdaniem inwestora, nie nakłada obowiązku uzyskania wymaganej opinii. Jednakże w wyniku przeprowadzonych badań została wydana opinia, która potwierdziła, że inwestycja nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska. Inwestycja po zaproponowanych rozwiązaniach technicznych spełnia warunki do uzyskania pozytywnej opinii.
Organ odwoławczy po rozpatrzeniu akt przedmiotowej sprawy postanowieniem z dnia [...], Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Ustosunkowując się do tez podniesionych w zażaleniu Wojewoda [...] wyjaśnił, iż nie znajdują one potwierdzenia w aktach sprawy.
Skargę na powyższe postanowienie wnieśli R. T. i L. B., wspólnicy spółki cywilnej "A", podnosząc argumenty tożsame z powołanymi w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Bezspornym jest, iż inwestorzy zaskarżyli postanowienie o wstrzymaniu z urzędu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednakże postępowanie, co do przyczyn wznowienia i rozstrzygnięcia istoty sprawy dalej było prowadzone przez właściwy organ. Po jego zakończeniu Starosta [...] wydał merytoryczną decyzję z dnia [...], Nr [...] uchylającą decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę. Rozstrzygnięcie to w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego zostało przez Wojewodę [...] utrzymane w mocy (decyzją z dnia[...], Nr [...]1). W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonego postanowienia stało się zbędne.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.