Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), po rozpatrzeniu odwołania J. D., utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. i E. C. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego o powierzchni zabudowy – 23,75 m2, powierzchni użytkowej – 124,75 m2, kubaturze – 574 m3, zlokalizowanego na działce położonej w miejscowości B. przy ul. S..
W skardze do sądu administracyjnego I. i J. D. wnieśli o uchylenie decyzji Wojewody [...]. Kwestionowanym rozstrzygnięciom zarzucili naruszenie prawa procesowego, jak i prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym (art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zawieszenie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu usunięcie przeszkód, uniemożliwiających prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego o charakterze przejściowym.
Unormowanie tego przepisu odnosi się do sytuacji, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem innego zagadnienia, zaś ocena tego zagadnienia jest przedmiotem innego postępowania. Oznacza to, iż bez rozważenia zagadnienia prejudycjalnego wydanie orzeczenia w tej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy wydaniem orzeczenia w przedmiotowej sprawie, a zagadnieniem prejudycjalnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest to, iż I. D. i J. D. zaskarżyli decyzję Wojewody [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. o pozwoleniu na rozbudowę. Tymczasem z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), na podstawie regulacji art. 149 § 1 i 2, 150 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...]. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) stwierdził, iż ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem przepisu art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, ale jednocześnie odmówił uchylenia tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Z informacji uzyskanej podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 25 października 2007 roku od pełnomocnika skarżącego, jak i samego skarżącego wynika, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie nie rozpatrzył jeszcze odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].
W tej sytuacji Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego.
Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 160 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.