Uzasadnienie
II SA/Łd 726/10
Uzasadnienie
C.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 lipca 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych.
W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytur w łącznej wysokości 3.297 złotych. Skarżący mieszka w mieszkaniu zakładowym, nie deklaruje posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż wraz z żoną są osobami starszymi (84 lata) i schorowanymi. Strona wskazała, iż ponosi znaczne wydatki związane z utrzymaniem: czynsz – 400 złotych, energia elektryczna – 45 złotych, gaz – 40 złotych, telefon – 60 złotych, środki transportu – 200 złotych, wizyty lekarskie – 100 złotych, środki opatrunkowe i leki – 1200 złotych. Strona wskazała, że z powodu wieku i stanu zdrowia nie jest w stanie samodzielnie występować jako strona postępowania. Wnioskodawca oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w całości. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący wraz z żoną są osobami starszymi i schorowanymi i deklarują osiąganie dochodów jedynie z tytułu emerytury, które z znacznej części przeznaczane są na zapewnienie opieki medycznej i nabycie leków. Wiek oraz liczne schorzenia powodują, że pierwszeństwo w zaspokajaniu przyznać należy wydatkom na opiekę medyczną. Powyższe zaś wywołać musi skutek w postaci uznania wniosku strony za uzasadniony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG