Uzasadnienie
II SA/Łd 727/10
Uzasadnienie
S.Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego, występując jednocześnie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2.044,44 złotych. Skarżący zamieszkuje w domu dzieci. Strona nie deklaruje posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż jest osobą starszą i schorowaną, wymaga pomocy osób drugich. Również żona skarżącego jest osobą niepełnosprawną. Z uwagi na skromny budżet, rosnące wydatki na leki powodują, że nie zawsze są w stanie zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący wraz z żoną są osobami starszymi i schorowanymi i deklarują osiąganie dochodów jedynie z tytułu emerytury, które z znacznej części przeznaczane są na zapewnienie opieki medycznej i nabycie leków. Wiek oraz liczne schorzenia powodują, że pierwszeństwo w zaspokajaniu przyznać należy wydatkom na opiekę medyczną. Powyższe zaś wywołać musi skutek w postaci uznania wniosku strony za uzasadniony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG