Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21.stycznia 2005r., doręczonym pełnomocnikowi skarżących, adw. M.N. w dniu 28.stycznia 2004r. wezwano go m.in. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa, udzielonego przez skarżących w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Obowiązek powyższy nie został przez adwokata M.N. wykonany.
Zarządzeniem z dnia 15.lutego 2005r., doręczonym skarżącym w dniu 1.marca 2005r., zobowiązano ich zatem do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie (i potwierdzenie tym samym czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika) lub też do złożenia dokumentu pełnomocnictwa udzielonego adw. M.N. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Również skarżący obowiązku wskazanego nie wykonali.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik natomiast, obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.s.a.)
Dotyczy to również pisma sądowego, wnoszonego przez pełnomocnika, o ile wcześniej dokument ten nie został złożony (art.46 § 3 p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została przez adwokata, wskazującego w petitum, na reprezentowanie interesów skarżących. Pomimo zobowiązania, nie złożył on wszakże dokumentu pełnomocnictwa, zaś pełnomocnictwo załączone przezeń do akt administracyjnych dotyczyło jedynie "sporządzenia odwołania od postanowienia [...] przed wszystkimi organami administracji" i udzielone zostało przez skarżącego P. R..
Oznacza to, iż dokument powyższy nie upoważniał go do sporządzenia skargi do sądu administracyjnego w badanej sprawie ani też do reprezentowania skarżących w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Bezskutecznie upłynął również termin, udzielony skarżącym do potwierdzenia czynności, dokonanych w ich imieniu przez adwokata M.N.. Nie złożyli oni też, pomimo zobowiązania, dokumentu, potwierdzającego umocowanie pełnomocnika, do ich reprezentowania.
Tym samym uznać należało, iż nie zostały uzupełnione braki formalne skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a., bowiem wraz ze skargą nie złożono dokumentu pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.s.a), zaś sama skarga nie została podpisana przez strony (art. 46 § 1 pkt 4 p.s.a.)
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.