Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 10 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 734/22

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2022 r., nr 101/2022 Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. N. Spółka Komandytowa z siedzibą w P. (dalej jako: "Spółka") uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 276/2022 i umorzył w całości postępowanie w sprawie wymierzenia Spółce kary w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A zlokalizowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. [...] działka nr ewid. [...] i [...] w obrębie [...].

Jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent Miasta Łodzi decyzją z dnia 5 września 2018 r., nr DAR-UA-III.1862.2018 zatwierdził projekt architektoniczno-budowlany i udzielił A.G., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego oznaczonego literą A wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi i garażem podziemnym, na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] b. n. działki nr ewid. [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...].

Prezydent Miasta Łodzi decyzją z dnia 20 grudnia 2018 r., nr DAR-UA-II.2675.2018 przeniósł ww. decyzję na rzecz Spółki.

Następnie, Prezydent Miasta Łodzi decyzją z dnia 7 sierpnia 2019 r., nr DAR-UA-III. 1739.2019 zmienił własną ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę w taki sposób, że zatwierdził zamienną część projektu architektoniczno-budowlanego budynku A oraz uchylił ww. decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego w zakresie, którego dotyczy projekt zamienny o jakim mowa w punkcie 1. W pozostałym zakresie decyzja o pozwoleniu na budowę wraz z określonymi w niej warunkami pozostała bez zmian.

Kolejną decyzją z dnia 7 września 2020 r., nr DAR-UA-III.2350.2020 Prezydent Miasta Łodzi zmienił własną ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę w taki sposób, że zatwierdził zamienną część projektu architektoniczno-budowlanego budynku A stanowiącą załącznik do decyzji oraz uchylił ww. decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego w zakresie, który jest objęty projektem zamiennym.

W dniu 18 czerwca 2020 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi wpłynął wniosek Spółki z dnia 17 czerwca 2020 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego oznaczonego literą A wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], nr ewid, gruntów [...],[...],[...] i [...] w obrębie [...].

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem z dnia 25 czerwca 2020 r., nr 401/2020 wezwał Spółkę do uzupełnienia, w terminie 7 dni, wniosku o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie poprzez dostarczenie brakujących dokumentów, tj.:

1. - kopii decyzji nr DAR-UA-XIII.1739.2019 z dnia 7 sierpnia 2019 r. Prezydenta Miasta Łodzi;
2. - oryginału oświadczenia kierownika budowy o zmianach dokonanych w toku wykonywania robót z wyszczególnieniem wprowadzonych zmian, potwierdzonych przez projektanta i inspektora nadzoru i zgodności wykonania obiektu z decyzją o pozwoleniu na budowę zmienioną decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 sierpnia 2019 r.;
3. - oryginału oświadczenia Spółki o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych;
4. - oryginału protokołu szczelności wewnętrznej instalacji gazu;
5. - oryginału protokołu badania podbudowy układu komunikacyjnego wraz z parkingiem;
6. - oświadczenia osoby uprawnionej o prawidłowości wykonania przyłącza kanalizacji sanitarnej lub umowy z gestorem sieci ZWiK;
7. - dokumentacji geodezyjnej, zawierającej wyniki geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej oraz informację o zgodności usytuowania obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania terenu lub odstępstwach, sporządzoną przez osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii oraz posiadającą odpowiednie uprawnienia zawodowe (szkiców inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej ze zbiornikami retencyjnymi, elektrycznej, oświetlenia terenu, gazowej oraz śmietniki wraz z podaniem rzędnych posadowienia obiektu i odległości do granic; kopii uprawnień geodety);

oraz wyjaśnienie nieścisłości wynikającej z dostarczonych dokumentów: tj. zgodności wykonania obiektu ze wszystkimi decyzjami (oświadczenia kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego oraz osób uprawnionych o prawidłowości wykonania wszystkich instalacji wewnętrznych i zewnętrznych, układu komunikacyjnego i parkingów odnoszą się tylko do decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 5 września 2018 r. oraz decyzji z dnia 20 grudnia 2018 r., brak oświadczeń o zgodności z decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 sierpnia 2019 r.).

Następnie, pismem z dnia 2 lipca 2020 r. organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego wystąpił do Prezydenta Miasta Łodzi o wyjaśnienie kwestii czy zaprojektowany budynek mieszkalny wielorodzinny jest zgodny z zapisami uchwalonego przez Radę Miejską w Łodzi uchwałą Nr LXVI 11/1471/13 z dnia 11 września 2013 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Ł., położonej na terenie osiedla [...], w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...] i [...], do terenu kolejowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż w zakresie terenu oznaczonego symbolem 14.MW, zgodnie z § 36 pkt 6 ppkt a, ustalono w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy wysokość budynków nie większą niż 3 kondygnacje nadziemne (w tym poddasze użytkowe) nieprzekraczającą 12 m w kalenicy. Natomiast, po analizie projektu organ stwierdził, że zaprojektowano budynek czterokondygnacyjny w tym poddasze użytkowe, nazywany przez autorów projektu - budynkiem trzykondygnacyjnym z antresolą.

W odpowiedzi Prezydent Miasta Łodzi pismem z dnia 27 lutego 2020 r. wskazał, że zatwierdzony decyzją z dnia 5 września 2018 r. projekt budowlany określa wysokość budynku wynoszącą 12 m, w którym zaprojektowano 3 kondygnacje nadziemne. Trzecia kondygnacja zawiera tzw. antresolę, spełniającą wymagania określone w definicji antresoli zawartej w § 3 pkt 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. W świetle tego przepisu, antresola nie stanowi kondygnacji, zatem projekt spełnia wymogi powyższego przepisu. Po przeniesieniu powyższego pozwolenia na budowę na rzecz Spółki, ta wystąpiła z wnioskiem o zmianę tego pozwolenia. W projekcie zamiennym w części opisowej na stronie 19 określono szczegółowy zakres zmian przy czym nie określono zwiększenia wysokości budynku o jedną kondygnację naziemną poprzez budowę antresoli.

W ocenie Prezydenta Miasta Łodzi, wprowadzenie wydzielonych pomieszczeń na poziomie antresoli stanowi istotną zmianę, zmieniającą kwalifikację budynku w zakresie kondygnacji nadziemnych, której nie uwzględnia decyzja zatwierdzająca pozwolenie na budowę.

Następnie, Spółka zgodnie z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 czerwca 2020 r. przy piśmie z dnia 2 lipca 2020 r. złożyła dokumenty, tj.:

1. - kopię decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 sierpnia 2019 r.;
2. - oryginał oświadczenia kierownika budowy o zmianach dokonanych w toku wykonywania robót budowlanych wraz z wyszczególnieniem wprowadzonych zmian i zgodnością wykonania obiektu z wydanymi decyzjami potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru;
3. - oryginał oświadczenia inwestora o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych;
4. - oryginał protokołu szczelności wewnętrznej instalacji gazu;
5. - oryginał protokołu badania podbudowy układu komunikacyjnego wraz z parkingiem;
6. - oświadczenie o prawidłowości wykonania przyłącza kanalizacji sanitarnej wraz z protokołem odbioru przyłącza;
7. - dokumentację geodezyjną powykonawczą wraz z informacją o zgodności usytuowania obiektu z projektem zagospodarowania terenu oraz kopię uprawnień geodety;
8. - wyjaśnienie dotyczące nieścisłości.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzją z dnia 21 lipca 2020 r., nr 537/2020 zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego.

Pismem z dnia 28 lipca 2020 r. Spółka w odpowiedzi na otrzymaną ww. decyzję wyjaśniła, iż obiekt został wzniesiony bez istotnych odstępstw od warunków udzielonego pozwolenia na budowę, ponieważ zmiana polegająca na zmianie wszystkich okien na lukarny powoduje zmianę kubatury budynku o 30 m3 (8 lukarn, każda ma 2,5 m2 x 1,5 m to daje 3,75 m3. W odniesieniu do kubatury całego budynku wynoszącej 5549 m3 zwiększenie kubatury powoduje zmianę o 0,54%. Zgodnie z art.36a ust. 5a Prawa budowlanego zmiana kubatury nie przekraczająca 2%, nie zwiększa obszaru oddziaływania obiektu, nie narusza przepisów techniczno-budowlanych i nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wskazana zmiana kubatury spełnia wszystkie przesłanki zmiany nieistotnej. W odniesieniu do ilości kondygnacji w budynku Spółka wyjaśniła, że w budynku są trzy kondygnacje wraz z antresolą. Zgodnie z definicją "przez antresolę należy rozumieć górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającymi je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona".

W budynku są spełnione warunki określone w ww. definicji, górną część kondygnacji o powierzchni mniejszej od dolnej części kondygnacji i nie jest ona zamknięta, ponieważ są otwory w stropie pozwalające na wejście na nią. Powierzchnia kondygnacji poprzedzającej wynosi 369,7 m2, powierzchnia antresoli wynosi 243,4 m2. Do antresoli nie ma dostępu z ogólnodostępnej klatki schodowej i nie ma możliwości wydzielenia osobnych mieszkań, stąd - zdaniem Spółki - mamy do czynienia z budynkiem trzykondygnacyjnym z antresolą, jak wskazano w projekcie budowlanym. W związku z tymi Spółka ponownie wniosła o rozpatrzenie wniosku o zawiadomieniu o zakończeniu budowy.

W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi pismem z dnia 4 sierpnia 2020 r. wezwał Spółkę do sprecyzowania czy podanie z dnia 28 lipca 2020 r. stanowi: wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku, czy zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku, czy też żądanie innego rodzaju - odwołanie od decyzji z dnia 21 lipca 2020 r., nr 537/2020 w sprawie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku.

Następnie, w dniu 10 sierpnia 2020 r. do organu stopnia powiatowego wpłynął kolejny wniosek Spółki z dnia 7 sierpnia 2020 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego A wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi na nieruchomości w Ł. przy ul. [...].

Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. Spółka wniosła o nierozpatrywanie ww. wniosku ponieważ zawiera błędne dane i w dniu 11 sierpnia 2020 r. złożyła nowy wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku.

W wyniku rozpoznania ww. wniosków, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzją z dnia 13 sierpnia 2020 r., nr 641/2020 zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku.

Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2020 r., odmówił wszczęcia postępowania z wniosku Spółki, złożonego w dniu 11 sierpnia 2020 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku.

Ponadto, pismem z dnia 12 sierpnia 2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił do Wojewody Łódzkiego z prośbą o rozważenie zasadności dokonania z urzędu weryfikacji decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 sierpnia 2019 r. o zmianie decyzji z dnia 5 września 2018 r. zatwierdzającej projekt budowlany, w tym projekt zagospodarowania terenu w granicach opracowania oznaczonych literami A, B, C, D, G, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P, R, S, T i udzielającą A.G. pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego A wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi i garażem podziemnym, stanowiącego część inwestycji polegającej na budowie zespołu 4 budynków mieszkalnych wielorodzinnych, budynki A, B, C, D na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] b.n., działki nr ewid. [...], [...], [...], [...] w obrębie [...], przeniesioną decyzją z dnia 20 października 2018 r. na rzecz Spółki i zatwierdził zamienną część projektu budowlanego obejmującą projekt zagospodarowania terenu w granicach znacznych literami A, B, C, D, G, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P na działkach [...], [...],[...] i [...] w obrębie [...] oraz projekt architektoniczno-budowlany budynku A. W uzasadnieniu ww. wniosku organ wskazał m.in., że "(...) po analizie projektu budowlanego będącego załącznikiem do ww. pozwolenia na budowę wynika, iż zaprojektowano budynek czterokondygnacyjny w tym poddasze użytkowe nazywane przez autorów projektu - budynkiem trzykondygnacyjnym z antresolą. W ocenie organu nadzoru budowlanego, budynek jest budynkiem czterokondygnacyjnym co jest niezgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W dniu 14 września 2020 r. do organu nadzoru budowlanego stopnia powiatowego wpłynął kolejny wniosek Spółki z dnia 11 września 2020 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego A wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi na nieruchomości w Ł., przy ul. [...], nr ewid gr. [...], [...], [...], [...] (aktualnie [...] i [...]) obręb [...] wskazując, że roboty budowlane zostały wykonane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 5 września 2018 r., przeniesionej decyzją z dnia 20 grudnia 2018 r., zmienioną decyzją z dnia 7 sierpnia 2019 r. i decyzją z dnia 7 września 2020 r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi pismem z dnia 16 września 2020 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta Łodzi o przekazanie egzemplarza projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia 7 września 2020 r.

Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem z dnia 22 września 2020 r., nr 630/2020 wezwał Spółkę, do uzupełnienia - w terminie 7 dni - wniosku o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie poprzez: dostarczenie brakujących dokumentów, tj.: projektu budowlanego będącego załącznikiem do decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 września 2020 r.; uzupełnienie o oświadczenie kierownika budowy informację o dokonaniu pomiarów powierzchni użytkowej budynku i poszczególnych lokali mieszkalnych, w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w art. 34 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego oraz wyjaśnienie nieścisłości wynikającej z dostarczonych dokumentów: tj. oświadczenia kierownika budowy co do zakresu i podstawy wykonania zmian sposobu użytkowania poddasza budynku po dniu 18 czerwca 2020 r.

Przy piśmie z dnia 17 września 2020 r. Prezydent Miasta Łodzi przekazał własną ostateczną decyzję z dnia 7 września 2020 r., którą zmienił własną ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, przeniesioną decyzją z dnia 20 grudnia 2018 r., zmienioną decyzją z dnia 7 sierpnia 2019 r., wraz z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do tej decyzji. Jak wynika z załączonego projektu budowlanego zatwierdzonego ww. decyzją, zakres zmian wprowadzonych w stosunku do wcześniejszych decyzji obejmuje zmianę aranżacji mieszkań polegającą na wydzieleniu strychu z komunikacją i pomieszczeniami strychowymi nie przeznaczonymi na pobyt ludzi - w miejscu dawnej antresoli. Według projektantów tak wydzielona przestrzeń pod dachem (dostępna jedynie z mieszkań), na której nie znajdują się pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi, zgodnie z definicją zawartą w § 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych nie pozwala nazwać jej kondygnacją.

Drugą zmianą wynikającą z ww. projektu jest zmiana charakterystycznych parametrów technicznych budynków (kubatury - podniesienie dachu przy wejściach na tarasy - zmiana o wartości nie przekraczającej 2% pierwotnej kubatury).

W dniu 24 września 2020 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło przekazane przez Wojewodę Łódzkiego zawiadomienie z dnia 24 września 2020 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 5 września 2018 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego A wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi i garażem podziemnym, na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] b.n., działki nr ewid. [...], [...][...], [...], i [...] w obrębie [...], przeniesionej decyzją z dnia 20 grudnia 2018 r. i zmienionej decyzjami z dnia 7 sierpnia 2019 r. i z dnia 7 września 2020 r. z uwagi na brak zgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co stanowi przesłankę określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Następnie, Spółka przy piśmie z dnia 28 września 2020 r. przedłożyła żądane dokumenty, zgodnie z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 września 2020 r.

Pismem z dnia 6 października 2020 r. organ powiatowy zawiadomił Spółkę o obowiązkowej kontroli inwestycji wyznaczonej na dzień 12 października 2020 r.

W dniu 12 października 2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził obowiązkową kontrolę inwestycji stwierdzając, iż Spółka dokonała istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego takich jak niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie ilości kondygnacji i ogrodzeń, zmiana ilości kondygnacji, miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych nieoznakowane, strychy nieużytkowe w lok. 16,19, 21 i 24 zmienione na mieszkalne i zmiana wentylacji pomieszczeń (brak uzgodnień). Ponadto organ stwierdził odstępstwa o charakterze nieistotnym takie jak zmiana tras przebiegu instalacji doziemnej energetycznej, kanalizacji deszczowej i usytuowanie zbiornika na deszczówkę.

Ponadto - w ocenie organu - obiekt wzniesiony niezgodnie z pozwoleniem i warunkami techniczno-budowlanymi, brak jest zabezpieczeń otworów w stropie nad II piętrem, schody wewnętrzne na poddasza są nienormatywne, nie można bezpiecznie użytkować. Inwestor dokonał zmian w zakresie wentylacji lokali, bowiem zastosowano wentylację nawiewno-wywiewną, obudowaną systemem lekkim g-k zamiast silikatowej - brak opracowania, brak pomiarów, w lokalach zasłonięte są kratki wentylacyjne meblami kuchennymi. Stwierdzono również zmianę lokalizacji aneksów kuchennych ze zmianą lokalizacji zlewozmywaków, brak urządzeń sanitarnych wc, umywalek w lok. 1, 2, 5, 6, 12, 20 i 23, brak drzwi wewnętrznych w lok. nr 5, 6, 9, 13, 14, 17, 19, 20, 23, w lok. nr 16, 18, 19, 24, zamontowane drzwi o szerokości 70 cm. Obiekt przystosowany jest dla osób niepełnosprawnych w poziomie parteru. Brak jest oznakowania poziomego i pionowego.

Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi w dniu 2 listopada 2020 r. wydał postanowienie nr 785/2020, którym na podstawie art. 59g ust. 1 w zw. z art. 59f ust. 1-5 Prawa budowlanego wymierzył Spółce karę w wysokości 18 000 zł, za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku. Konsekwencją ww. postanowienia było wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi w dniu 2 listopada 2020 r. decyzji nr 820/2020 o odmowie Spółce pozwolenia na użytkowanie budynku.

Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 18 grudnia 2020 r., nr 221/2020, uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 2 listopada 2020 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Następnie Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 22 grudnia 2020 r., nr 348/2020, uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 listopada 2020 r., nr 820/2020 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem z dnia 27 stycznia 2021 r., nr 63/2021, wezwał Spółkę do uzupełnienia - w terminie 7 dni - wniosku z dnia 11 września 2020 r. o pozwolenie na użytkowanie budynku poprzez złożenie:

1. - oryginału oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym, warunkami pozwolenia na budowę i przepisami oraz o wszystkich zmianach dokonanych w toku wykonywania robót w zakresie projektu budowlanego (architektury, konstrukcji i instalacji) potwierdzonych przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego;
2. - kopii rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego, z naniesionymi wszystkimi zmianami wprowadzonymi w toku wykonywania robót z uzupełniającym opisem zmian potwierdzonych przez kierownika budowy i projektanta;
3. - oświadczeń kierowników robót branżowych o prawidłowości wykonania robót i zgodności z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę i przepisami uwzględniającymi zmiany dokonane w toku wykonywania robót;
4. - oświadczenia kierownika budowy o informacje o dokonaniu pomiarów powierzchni użytkowej poszczególnych lokali mieszkalnych z wyszczególnieniem funkcji pomieszczeń w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w art. 34 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, potwierdzonych przez geodetę,
5. - dokumentacji geodezyjnej zawierającej wyniki geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej z oświadczeniem o zgodności uzbrojenia terenu z projektem zagospodarowania terenu i wprowadzonych odstępstwach, sporządzoną przez osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii oraz posiadającą odpowiednie uprawnienia zawodowe,
6. - szkiców inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej miejsc parkingowych, wiat śmietnikowych wraz z podaniem wymiarów miejsc postojowych dla samochodów osobowych oraz dla osób niepełnosprawnych potwierdzonych przez geodetę wraz z kopią uprawnień geodety.

Przy piśmie z dnia 5 stycznia 2021 r. Spółka przedłożyła: "1. oświadczenie kierownika budowy z kopią uprawnień i informacją o pomiarze powierzchni użytkowej lokali.

1. 2. Dokumentację powykonawczą (kopie rysunków): budynek A, budynek B, budynek C, budynek D, zagospodarowanie terenu.
2. 3. Oświadczenie kierownika robót sanitarnych z kopią uprawnień.
3. 4. Oświadczenie kierownika robót elektrycznych z kopią uprawnień.
4. 5. Informacja o powierzchni biologicznie czynnej.
5. 6. Dokumentacja geodezyjna (inwentaryzacja powykonawcza).
6. 7. Oświadczenie geodety z kopią uprawnień.
7. 8. Szkice geodezyjne powykonawcze miejsc parkingowych z kopią uprawnień geodety".

W dniu 9 marca 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi w trakcie uzupełniającej kontroli obowiązkowej inwestycji stwierdził m.in., iż Inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego takich jak zmiana funkcji pomieszczeń usytuowanych na strychu niezgodnie z opisem wskazanym na rysunku dokumentacji powykonawczej z dnia 8 marca 2021 r. w lokalach nr 16, 18, 19, 21 i 24. W uwagach ww. protokołu wskazano "Inwestor przedłoży w uzupełnieniu pomiary powierzchni użytkowej mieszkań po kontroli w terminie do 15 marca 2021 r. Inwestor oświadczył - liczba kondygnacji zgodna z projektem, nie dokonano zmiany funkcji pomieszczeń na strychu. Funkcjonowanie wentylacji prawidłowe"

W takim stanie faktyczno-prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi w dniu 6 kwietnia 2021 r. wydał postanowienie nr 285/2021, którym wymierzył Spółce karę w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku.

W konsekwencji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzją z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 188/2021 odmówił Spółce udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku.

Na skutek rozpatrzenia zażalenia, Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem z dnia 27 maja 2021 r., nr 98/2021 utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Natomiast, decyzją z dnia 11 czerwca 2021 r., nr 137/2021 Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. II SA/Łd 624/21 oddalił skargę Spółki na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2021 r., nr 137/2021 w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. II SA/Łd 625/21 oddalił skargę Spółki na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 27 maja 2021 r., nr 98/2021 w przedmiocie wymierzenia kary za stwierdzone nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego.

W dniu 22 lutego 2022 r. Spółka złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.

Pismem z dnia 1 marca 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał Inwestora do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez przedłożenie:

1. - decyzji o pozwoleniu na budowę zmieniającej sposób użytkowania pomieszczeń znajdujących się nad II piętrem budynku mieszkalnego wielorodzinnego;
2. - kopii świadectwa kwalifikacyjnego osoby wykonującej próbę szczelności wewnętrznej instalacji gazu;
3. - kopii uprawnień kominiarza;
4. - kopii rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego z naniesionymi wszystkimi zmianami (w załączonych dokumentach brak jest odniesienia do montażu lukarn oraz zmiany konstrukcji stropu nad II piętrem);

oraz wyjaśnienie nieścisłości, tj.:

1. - określenia "strych" w oświadczeniu kierownika budowy o wprowadzonej nieistotnej zmianie polegającej na zmianie kształtu wejścia na strych nazwanego antresolą w projekcie architektonicznym;
2. - zakresu wprowadzonych zmian istotnych i nieistotnych uwzględniając funkcję pomieszczeń znajdujących się nad II piętrem.

Pismem z dnia 11 marca 2022 r. Spółka przekazała do organu wyjaśnienia dotyczące:

1. - decyzji o pozwoleniu na budowę zmieniającej sposób użytkowania pomieszczeń znajdujących się nad II piętrem budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz zakresu wprowadzonych zmian istotnych i nieistotnych, uwzględniając funkcję pomieszczeń znajdujących się nad II piętrem;
2. - kopii świadectwa kwalifikacyjnego osoby wykonującej próbę szczelności wewnętrznej instalacji gazu;
3. - kopii uprawnień kominiarza;
4. - kopii rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego z naniesionymi wszystkimi zmianami;
5. - określenia "strych" w oświadczeniu kierownika budowy o wprowadzonej nieistotnej zmianie polegającej na zmianie kształtu wyjścia na strych nazwanego w projekcie architektonicznym antresolą.

W dniu 21 marca 2022 r. organ I instancji zawiadomił Spółkę o obowiązkowej kontroli budowy, którą wyznaczono na dzień 28 marca 2022 r.

Jak wynika z przedłożonego protokołu, oceniana budowa jest zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, oznaczono także pozostałe do wykonania roboty budowlane. W załączniku do ww. protokołu wskazano, że nad lokalami nr 16, 19, 20, 21 i 24 znajdują się pomieszczenia mieszkalne i pomocnicze. Do protokołu dołączono dokumentację fotograficzną.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 276/2022 wymierzył Inwestorowi - na podstawie art. 59g ust. 1 w zw. z art. 59f ust. 1-5 Prawa budowlanego - karę w wysokości 4.000 zł za nieprawidłowości stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli w związku z budową budynku mieszkalnego.

W konsekwencji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 185/2022 odmówił udzielenia Spółce pozwolenia na użytkowanie budynku.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wnosząc o jego uchylenie wskazała na naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi skarżącej postanowienia, co jest równoznaczne z pominięciem strony, co oznacza, że postanowienie jest nieważne.

Pismem z dnia 25 maja 2022 r. Spółka uzupełniła zażalenie, zarzucając dodatkowo naruszenie:

1. - art. 106 § 1 k.p.a., poprzez pominięcie w ocenie końcowej rozstrzygnięcia (stanowiska wstępnego) decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia 23 listopada 2020 r., znak 343/2020,
2. - art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-5 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że obowiązkowa kontrola budowy prowadzona w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę obejmuje także zgodność realizacji obiektu budowlanego względem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
3. - art. 59g ust. 1 w zw. z art. 59f ust. 1-5 Prawa budowlanego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym uznaniu, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie norm prawnych tychże przepisów i pozwala naliczyć karę, co nie jest prawidłowe, gdyż organ w protokole kontroli obowiązkowej z dnia 28 marca 2022 r. oraz kwestionowanym postanowieniu na jego stronie 2 z 6, stwierdził zgodność wykonania obiektu z projektem budowlanym oraz wydaną przez Prezydenta Miasta Łodzi decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 5 września 2018 r.,
4. - art. 123 § 2 k.p.a., poprzez dokonanie przez organ błędnej oceny stanu faktycznego w sprawie podczas obowiązkowej kontroli, wskazując na niezgodność wykonania budynku z zatwierdzonym projektem budowlanym, gdy tymczasem zarówno projekt przewidywał budynek o czterech kondygnacjach, jak również kontrola stwierdziła zrealizowanie budynku o tej ilości kondygnacji.

Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wskazanym na wstępie postanowieniem, po rozpoznaniu zażalenia, uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 276/2022 i umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia Spółce kary w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A zlokalizowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. [...], działka nr ewid. [...] i [...] w obrębie [...]. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i wskazując na treść art. 25 i art. 27 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) wyjaśnił, iż w sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Zgodnie z treścią art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego, w przypadku wymierzenia kary organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim zakresie, postępowanie, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego. Powyższy przepis - jak wskazał organ - nie zawiera żadnego luzu decyzyjnego, a prowadzenie postępowania naprawczego jest konsekwencją wymierzenia kary oraz wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Z uwagi na fakt, że w obrocie funkcjonuje prawomocna decyzja Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2021 r., nr 137/2021, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 188/2021, którą - na podstawie art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego - odmówiono Spółce pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego A oraz prawomocne postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 27 maja 2021 r., nr 98/2021, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 285/2021, którym - na podstawie art. 59g ust. 1 w zw. z art. 59f ust. 1-5 Prawa budowlanego - wymierzono Spółce karę w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A, zgodnie z art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego, organ stopnia powiatowego winien prowadzić postępowanie naprawcze, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego.

W świetle zebranego materiału dowodowego nie było podstaw do uprzedniego ponownego wydania postanowienia wymierzającego karę oraz następczego wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie. Jak wskazał organ, w przepisie art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego znajduje się odesłanie ogólnie do art. 51 Prawa budowlanego, zatem w zależności od tego, jakie nieprawidłowości podczas obowiązkowej kontroli budowy zostaną stwierdzone, takie postępowanie przewidziane w art. 51 Prawa budowlanego, po odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie zostanie wszczęte.

W tej sytuacji - zdaniem organu odwoławczego - postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie wymierzenia Spółce kary za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A, należy uznać za bezprzedmiotowe.

Jak wskazał organ, umorzenie postępowania administracyjnego jest orzeczeniem formalnym kończącym postępowanie bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, przepis art. 105 § 1 k.p.a. nie powinien być interpretowany rozszerzająco, a umorzenie postępowania winno być traktowane jako środek ostateczny stosowany tylko w sytuacjach, kiedy nie ma możliwości podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Wobec tego, w ocenie organu odwoławczego, w stanie faktycznym sprawy należało uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie administracyjne prowadzone z wniosku Spółki z dnia 21 lutego 2022 r., uzupełnionego w dniu 15 marca 2022 r. ws. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego A. Odnosząc się do treści odwołania organ wyjaśnił, iż podnoszone zarzuty nie mogły odnieść oczekiwanego skutku prawnego z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu postanowienia. W przedmiocie naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. organ wyjaśnił, że jeśli wadliwość doręczenia nie powoduje dla strony ujemnych konsekwencji, zwłaszcza nie pozbawia prawa do skorzystania ze środków zaskarżenia, brak jest podstaw do wyeliminowania rozstrzygnięcia z obrotu prawnego tylko z tego powodu. Z uwagi na fakt, że pełnomocnictwo udzielone przez Spółkę R.D. obejmowało swoim zakresem jedynie zastępstwo przed organem I instancji, adresatem postanowienia jest Spółka.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością N. Spółka komandytowa z siedzibą w P. wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. a) art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. polegającego na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu, poprzez uchylenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 276/2022 w sprawie wymierzenia Spółce kary, pomimo braku przesłanek do takiego rozstrzygnięcia sprawy w II instancji,
2. b) art. 105 k.p.a. polegającego na jego niezastosowaniu, przy jednoczesnym przyjęciu, iż bezprzedmiotowości postępowania I instancji polegającej na rozstrzygnięciu w tej samej sprawie zakończonej uprzednio prawomocnym postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 285/2021 w przedmiocie wymierzenia kary w kwocie 4 000 zł.

Ponadto Spółka wskazała na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 51, art. 59f ust. 1, art. 59a ust. 2 pkt 2 lit. a), b), c), d), e), f) i art. 59 ust. 1 i ust. 5 Prawa budowlanego oraz art. 6, art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a., poprzez błędne ustalenie w sprawie stanu faktycznego, opartego na decyzji Prezydent Miasta Łodzi z dnia 7 września 2020 r., co do której ten sam organ decyzją z dnia 27 stycznia 2022 r., stwierdził w całości jej nieważność, a przez to powrócił do decyzji z dnia 7 sierpnia 2019 r.

Na podstawie wskazanych zarzutów autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji oraz zasądzenie na rzecz Spółki od organu zwrotu kosztów postępowania.

Zdaniem Spółki, kwestionowane postanowienie jest pochodną wadliwej decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 27 czerwca 2022 r., nr 155/2022, która została wydana na skutek błędnie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, gdyż organ ocenę końcową w sprawie oparł na postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 285/2021, które Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem z dnia 27 maja 2021 r., nr 98/2021, utrzymał w mocy, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. II SA/Łd 625/21 utrzymał w mocy, oddalając skargę Spółki.

Tym samym, zdaniem organu II instancji, postanowienie organu powiatowego o nałożeniu kary jest ważne i skuteczne oraz powinno zostać wykonane, co z kolei uniemożliwia wydanie kolejnego postanowienia o nałożeniu kolejnej kary za to samo naruszenie.

W kontestowanym postanowieniu, na uzasadnienie rozstrzygnięcia, organ błędnie i niepotrzebnie, zdaniem Spółki, przywołał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 188/2021, którą Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzją z dnia 11 czerwca 2021 r., nr 137/2021, utrzymał w mocy, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. II SA/Łd 624/21 utrzymał w mocy, oddalając skargę Spółki. Dla rozpoznania obecnego wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku, którego pochodną jest kwestionowane postanowienie o nałożeniu kary, nie ma żadnego znaczenia treść ww. decyzji oraz wyroków, gdyż sprawa rozpoznawana przez organy i sąd dotyczyła stanu faktycznego opartego na decyzji Prezydent Miasta Łodzi z dnia 7 września 2020 r., która uwzględniała strychy, co do której ten sam organ decyzją z dnia 27 stycznia 2022 r., na wniosek strony stwierdził w całości jej wygaśnięcie. Tym samym inwestor wrócił do decyzji Prezydent Miasta Łodzi z dnia 7 sierpnia 2019 r., która uwzględnia antresole.

Organ dopuścił się naruszenia prawa o charakterze rażącym, gdyż błędnie ustalił stan faktyczny w sprawie, bowiem dokonał oceny zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym z 2020 r. (który przewidywał strychy nieużytkowe), który został uchylony i powrócono do projektu z 2019 r. (który przewiduje antresole) oraz dokonał oceny zgodności obiektu budowlanego względem decyzji z dnia 7 września 2020 r., co do której stwierdzono w całości jej wygaśnięcie i powrócono do decyzji z dnia 7 sierpnia 2019 r. Tym samym dokonując błędnego ustalenia stanu faktycznego w sprawie organ dopuścił się naruszenia przepisów art. 51, art. 59f ust. 1, art. 59a ust. 2 pkt 2 lit. a), b), c), d), e), f) i art. 59 ust. 1 i ust. 5 Prawa budowlanego oraz art. 6, art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a.

Organ odwoławczy rozpoznając zażalenie Spółki stwierdził, że rozstrzygnięcie organu I instancji stanowi kontynuację postępowania, w którym postanowieniem organu I instancji z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 285/2021 nałożono na Spółkę karę w wysokości 4 000 zł, a zatem nie może ono się toczyć wobec zakończenia sprawy wcześniejszym postanowieniem ostatecznym. Stąd - w ocenie organu odwoławczego - postępowanie pierwszej instancji stało się bezprzedmiotowe, co powinno skutkować jego umorzeniem na podstawie art. 105 k.p.a. Zdaniem Spółki, stanowisko organu odwoławczego jest błędne, gdyż postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2022 r., wydane zostało z naruszeniem prawa, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrywał nową sprawę administracyjną wszczętą wnioskiem Spółki z dnia 21 lutego 2022 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku w zakresie jego zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 września 2020 r., co do której stwierdzono jej wygaśnięcie.

Nie można się zgodzić z poglądem organu odwoławczego, jakoby wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzji z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 188/2021 odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku utrzymanej w mocy decyzją Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2021 r., nr 137/2021, nie zakończyło postępowania dotyczącego zgodności inwestycji z projektem budowlanym zamiennym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 września 2020 r., zaś kontynuacją tego postępowania było rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2022 r. zawarte w decyzji nr 185/2022. Takiemu stanowisku przeczy zasada res iudicata, zgodnie z którą nie można wydać decyzji w tożsamej sprawie rozstrzygniętej uprzednio decyzją ostateczną. O tożsamości sprawy można zaś mówić, jeżeli zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, co oznacza, że sprawy między tymi stronami są oparte na tym samym stanie faktycznym i prawnym.

Tożsamość spraw nie występuje w sprawach rozstrzygniętych decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 188/2021 oraz decyzją z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 185/2022, a także rozstrzygniętych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 285/2021 i z dnia 27 czerwca 2022 r., nr 101/2022, ze względu na różny przedmiot postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z zm.) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonego postanowienia w ramach wyżej wskazanego zakresu kognicji sądów administracyjnych wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie co do zasady odpowiada przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do wyeliminowania go z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli jest postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi uchylające w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr nr 276/2022 i umarzające w całości postępowanie w sprawie wymierzenia Spółce kary w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A zlokalizowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. [...] działka nr ewid. [...] i [...] w obrębie [...].

Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia czy można prowadzić kolejne postepowanie w sprawie wymierzenia Spółce kary w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego, gdy w obrocie prawnym znajduje się prawomocne postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 27 maja 2021 r., nr 98/2021, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2021 r., nr 285/2021, którym - na podstawie art. 59g ust. 1 w zw. z art. 59f ust. 1-5 Prawa budowlanego – wymierzono już Spółce karę w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A, gdy zgodnie z treścią art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego, organ stopnia powiatowego winien prowadzić postępowanie naprawcze, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego.

Zgodnie z normą art. 59f ust. 1 ustawy - Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2 ustawy, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w).

Natomiast zgodnie z art. art. 59f ust. 6 w przypadku wymierzenia kary organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim zakresie, postępowanie, o którym mowa w art. 51.

Z literalnego brzmienia tego przepisu można wnosić, że organ administracji nawet nie musi wszczynać postępowania o którym mowa w art. 51 tylko je prowadzi z mocy prawa. Tym samym zdaniem Sądu dopóki w obrocie prawnym jest decyzja, którą odmówiono już Spółce pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego A oraz w obrocie prawnym znajduje się już prawomocne postanowienie którym wymierzono Spółce karę w wysokości 4 000 zł za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w związku z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego A to nie można prowadzić kolejnego postępowania o którym mowa w art. 59f prawa budowlanego, nawet jeżeli doszło do zmian w stanie prawnym bądź faktycznym inwestycji. Zmiana stanu faktycznego poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o zmianie pozwolenia na budowę powinna być uwzględniona w postepowaniu naprawczym o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego.

W toku tego postępowania PINB powinien uwzględnić fakt stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Tym samym Sąd podziela pogląd wyrażony przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi, że na podstawie art. 105 k.p.a. należało umorzyć przedmiotowe postępowanie.

Sąd nie podziela zarzutu skargi jakoby organ dopuścił się naruszenia prawa o charakterze rażącym, gdyż błędnie ustalił stan faktyczny w sprawie, bowiem dokonał oceny zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym z 2020 r. (który przewidywał strychy nieużytkowe), który został uchylony i powrócono do projektu z 2019 r. (który przewiduje antresole) oraz dokonał oceny zgodności obiektu budowlanego względem decyzji z dnia 7 września 2020 r.

Zdaniem Sądu stan faktyczny został wyjaśniony w pełni przez organy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o zmianie pozwolenia na budowę próbuje, obejść zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i z tak zwanych strychów nieużytkowych próbuje, ponownie zrobić antresole mimo, że faktycznie nic nie zmienia w konstrukcji budynku. Na marginesie Sąd zauważa, że w aktach sprawy jest prawomocna decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 23 listopada 2020r. nr 343/2020 odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji z treści, której wynika jednoznacznie, że tzw. antresole w budynku nie spełniają definicji antresoli a są kolejną kondygnacją budynku.

Należy także zauważyć, że dla strony skarżącej zaskarżone rozstrzygnięcie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi jest o tyle korzystne, że nie będzie na inwestora ponownie nakładana kara za stwierdzone nieprawidłowości w budowie budynku A w sytuacji w której fizycznie nic się w budynku nie zmieniło.

Reasumując, zebrany materiał dowodowy jest spójny i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Tym samym organy administracji przeprowadziły postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy, a wyciągnięte przez nie wnioski nie budzą wątpliwości sądu. W tej sytuacji nie ma podstaw do kwestionowania prawidłowości i legalności zaskarżonego postanowienia.

Z powyższych względów, Sąd, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

k.ż.