Uzasadnienie
W dniu 2 października 2007 roku D.J. wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wniosek ten został potwierdzony przez pełnomocnika z urzędu skarżącej – adwokat M. W., która dodatkowo wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Pismem z dnia 19 grudnia 2007 roku pełnomocnik skarżącej wniosła o uzupełnienie postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonego postanowienia przez rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dnia od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Z kolei zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Dopuszczalność uzupełnienia wyroku jest konsekwencją zasady, według której sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. Uwzględnić winien tym samym wszystkie żądania strony złożone w skardze i te zgłoszone do dnia zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku.
Powyższe uwagi odnoszą się do wniosków o uzupełnienie wyroku i zgodnie z art. 166 p.p.s.a. maja zastosowanie także w odniesieniu do postanowień. Istotne jest, iż przepis art. 157 p.p.s.a. mówi o uzupełnianiu wyroków a zatem orzeczeń, które rozstrzygają sprawę co do istoty, uwzględniają skargę lub ją oddalają. Orzeczeń, które kończą postępowanie sądowe w danej instancji.
Lektura przepisu art. 157 p.p.s.a. w świetle powyższych uwag prowadzi do wniosku, iż w przypadku wniosku o uzupełnienie postanowienia jest dopuszczalne uzupełnienie wyłącznie postanowienia kończącego postępowanie sądowe, takiego przy wydawaniu, którego Sąd w inny sposób kończy postępowanie sądowe np. poprzez odrzucenie skargi czy umorzenie postępowania. Stanowisko to znajduje potwierdzenie także w świetle okoliczności, iż zarówno wniosek o wstrzymanie wykonania aktu jak i wniosek o przyznanie prawa pomocy może być składany wielokrotnie, nie byłoby zasadne uzupełnianie postanowień wydanych w tym przedmiocie skoro można złożyć wniosek ponownie.
Dokonując subsumcji stanu faktycznego sprawy do dyspozycji wyżej przedstawionych przepisów stwierdzić należy, iż postanowienie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego nie należy do orzeczeń kończących postępowanie w sprawie, niewątpliwie nie jest postanowieniem w przedmiocie umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 201 p.p.s.a.) bądź orzeczeniem sądu administracyjnego II instancji (art. 203 i art. 204 p.p.s.a.). Uwzględniając powyższe Sąd nie miał obowiązku rozstrzygać o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postanowieniu z dnia 30 listopada 2007 roku. Wniosek w tym przedmiocie będzie natomiast rozpoznany w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.
AR