Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. R. W., właściciel działki nr [...], położonej w Ł. przy ulicy A nr 265, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej nr XLII/1109/17 z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru miasta Łodzi położonego w dolinie rzeki Sokołówki, obejmującej zachodnią część osiedla Sokołów (Dz. Urz. Woj. Łódz. z 2017 r. poz. 1294). Wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. oraz art. 32 ust. 1 i art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 64 Konstytucji RP.
W ocenie skarżącego zaskarżona uchwała nieproporcjonalnie narusza i ingeruje w jego prawo własności oraz prawo własności właścicieli działek położonych na obszarze zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Sokołówki". Przed ustanowieniem zespołu "Dolina Sokołówki" i uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka skarżącego objęta była przeznaczeniem magazynowo-produkcyjnym. Nieuzasadnione i bezpodstawne jest jego zdaniem wyłączenie przez organ na tym terenie nowej zabudowy oraz niemal całkowity zakaz rozbudowy istniejących obiektów.
Skarżący wnioskował w zgłaszanych uwagach do projektu uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, by część jego działki o przeznaczeniu 2R, położona na wschód od elektroenergetycznych linii przesyłowych, została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową z dopuszczeniem inwestycji usługowych i nieuciążliwego przemysłu, tak jak to było możliwe dotychczas. Uwaga ta nie została jednak uwzględniona w związku z wprowadzeniem ograniczenia w zabudowie z powodu usytuowania działki w granicach zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Sokołówki".
Skarżący dodał, że uchwała organu ustanawiająca zespół przyrodniczo - krajobrazowy decyduje o sposobie zagospodarowania wchodzących w skład zespołu nieruchomości, w tym działki [...] i w swoich skutkach jest bardzo podobna do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokonane przez Radę Miejską w Łodzi ograniczenie prawa własności skarżącego jest nieproporcjonalne i nieuzasadnione. Rzeczywisty sposób użytkowania obszaru objętego zespołem "Dolina Sokołówki" całkowicie przeczy istnieniu szczególnych walorów widokowych i estetycznych tego terenu. Z tego względu skarżący zarzucił organowi, że ochrona fragmentów krajobrazu naturalnego i kulturowego ze względu na ich walory widokowe i estetyczne, nie uzasadnia ograniczenia przysługującego mu prawa własności.
Skarżący podkreślił, że w jego ocenie możliwe jest pogodzenie konieczności ochrony interesu społecznego, jakim jest ochrona przyrody z koniecznością ochrony jego interesu prywatnego, jakim jest prawo zabudowy jego nieruchomości poprzez ograniczenie obszaru zespołu przyrodniczo - krajobrazowego i wyłączenie z niego działki skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Łodzi wniosła o jej oddalenie. Organ wniósł także o procedowanie skarg R. W. oddzielnie wobec zaskarżonych uchwał i zawieszenie postępowania w sprawie skargi na uchwałę nr XLII/1109/17 z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru miasta Łodzi położonego w dolinie rzeki Sokołówki, obejmującej zachodnią część osiedla Sokołów (Dz. Urz. Woj. Łódz. z 2017 r. poz. 1294) do czasu rozstrzygnięcia skargi na uchwałę nr XCI/1600/10 z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie ustanowienia zespołu przyrodniczo - krajobrazowego "Dolina Sokołówki" (Dz. Urz. Woj. Łódz. Nr 245, poz. 1976).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06, zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej.
W niniejszej sprawie Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem rozstrzygnięcie sprawy z wniesionej skargi uzależnione jest od uprzedniego prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 734/17, w której tutejszy Sąd kontroluje legalność zaskarżonej przez R. W. uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 7 lipca 2010 r. nr XCI/1600/10 w sprawie ustanowienia zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Sokołówki" (Dz. Urz. Woj. Łódz. Nr 245, poz. 1976).
Ocena prawna Sądu dotycząca kwestii legalności powyższej uchwały, w tym zwłaszcza kwestia pozostawania tej uchwały w obrocie prawnym, ma istotne znaczenie dla prawidłowości rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, bowiem zgodnie z art. 73 ustawy Prawo ochrony środowiska, uchwala w sprawie ustanowienia zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Sokołówki" stanowiła podstawę ograniczeń wprowadzonych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w dolinie rzeki Sokołówki, obejmującej zachodnią część osiedla Sokołów, zaskarżonego w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie ze skargi R. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 7 lipca 2010 r. nr XCI/1600/10 w sprawie ustanowienia zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Sokołówki" (sygn. akt II SA/Łd 734/17).
LS