Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] znak; [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki pomieszczenia i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Na powyższą decyzję, w dniu 8 kwietnia 2008 roku skarżący – J. i Z. małżonkowie Jaroccy wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę.
W odpowiedzi na skargę z dnia 22 września 2008 roku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia 23 września 2008 roku skarżący wskazali, iż w związku z pismem z dnia 5 sierpnia 2008 roku dotyczącym uchylenia w całości decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 2 lipca 2008 roku rezygnują z prowadzenia dalszego postępowania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.
Stosownie do treści art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w piśmie procesowym z dnia 23 września 2008 roku zawarli oświadczenie, że w związku z pismem z dnia 5 sierpnia 2008 roku dotyczącym uchylenia w całości decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] rezygnują z prowadzenia dalszego postępowania w niniejszej sprawie.
Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W tym stanie rzeczy, uznając, iż z okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie wynika, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub było z innych przyczyn niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec, jak w sentencji postanowienia.