Uzasadnienie
Gmina Miasto Ł., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego J. J., wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i rozliczeń z tym związanych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 września 2019 roku pełnomocnik strony skarżącej został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru identyfikacyjnego strony skarżącej.
Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi w dniu 19 września 2019 roku.
W piśmie z dnia 27 września 2019 roku radca prawny J. J. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 17 października 2019 roku oddalił ww. wniosek o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 roku, sygn. I OZ 1315/19 oddalił zażalenie pełnomocnika strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga. Przede wszystkim skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż pismo strony powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania (art. 46 § 2 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a.).
Zarządzeniem z dnia 12 września 2019 roku wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru identyfikacyjnego strony skarżącej zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 19 września 2019 roku, zatem siedmiodniowy termin do ich wykonania ekspirował z dniem 26 września 2019 roku. Brak formalny skargi został uzupełniony w dniu 27 września 2019 roku, a zatem po terminie, przy czym termin do jego uzupełnienia nie został przywrócony, stąd należy uznać, że skarga podlega odrzuceniu, bowiem brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie.
W tej sytuacji należy uznać, że skarga, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd postanowił jak w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.
B.A.