Uzasadnienie
II SA/Łd 749/10
Uzasadnienie
K.Z. i J.Z. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Ze złożonych na urzędowych formularzach oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z córką. Skarżący otrzymuje rentę w wysokości 721,25 złotych, zaś skarżąca – wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.863,15 złotych. Córka skarżących jest uczennicą i nie osiąga dochodów. Skarżący posiadają dom o powierzchni 47 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 7,6659 ha. Skarżący nie wykazali posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że nie mają środków na uiszczenie kosztów sądowych, jak również na kapitalny remont dachu czy ciągnika. Spłacają kredyty w wysokości ok. 14.000 złotych. Stałe wydatki na leczenie małżonków kształtują się na poziomie 350 złotych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, iż wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie są bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Biorąc pod uwagę dochody skarżących, a także wskazane niezbędne wydatki związane z utrzymaniem, a zwłaszcza z zakupem niezbędnych leków, uzasadnione jest, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG