Uzasadnienie
W dniu [...] B. J. zgłosiła zamiar wykonania na działkach położonych w K. przy ul. A, oznaczonych numerami: 1215, 606/2, 607/2, 608/2 i 1216 ogrodzenia bez podmurówki z siatki wspartej na słupkach o wysokości 1, 60 m, a na działce nr 1215 dodatkowo furtki o szerokości 1m wykonanej z prętów stalowych. Do zgłoszenia wnioskodawczyni załączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia [...] i mapę do celów lokalizacyjnych obrazującą posadowienie planowanego ogrodzenia.
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 Nr 156, poz. 1118 ze zm.) i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wezwał B. J. do uzupełnienia zgłoszenia poprzez złożenie kopii mapy prawnej dla działek oznaczonych nr: 1215 i 1216 w terminie do dnia [...].
W dniu [...] skarżąca przedłożyła żądany dokument.
W dniu [...] Starosta [...] uznając, iż podany przez B. J. w zgłoszeniu oraz załącznikach do niego zakres i sposób wykonania robót pozwala na zwolnienie jej z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy Prawo budowlane, zawiadomieniem nr [...] wydanym na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poinformował o braku sprzeciwu wobec planowanych robót budowlanych.
W dniu [...] B. G. zamieszkała w K. przy ul. A [...] złożyła w Starostwie Powiatowym w Ł. zastrzeżenie. Wskazała w nim, iż na stanowiącej własność B. J. działce położonej w K. przy ul. A, oznaczonej nr 1216 postanowieniem Sądu Rejonowego w T. z dnia [...] została ustanowiona na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości położonej w K. przy ul. A {...] służebność drogi koniecznej (pas gruntu o szerokości 5 m.) umożliwiającej dojazd do działki o nr ewidencyjnym 599. Służebność przejazdu została zapisana w księdze wieczystej nr Kw [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w B. dla działki nr 1216 stanowiącej własność B. J..
Decyzją z dnia [...] Starosta [...] na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wniósł sprzeciw wobec zamiaru budowy ogrodzenia od strony ul. A w K. na działkach o nr ewidencyjnych 1215, 606/2, 607/2, 608/2, 1216 i na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 4 ustawy Prawo budowlane nałożył na właścicielkę w/w działek obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na wykonanie ogrodzenia. W uzasadnieniu wskazał, iż na skutek pisma wniesionego przez B. G. powziął szereg informacji sprzecznych z tymi, które przedłożyła wnioskodawczyni i na ich podstawie uznał, że budowa ogrodzenia na działkach objętych wnioskiem może spowodować ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich.
Odwołanie od w/w decyzji wniosła B. J.. Postulowała w nim zmianę zaskarżonej decyzji i anulowanie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na wzniesieniu ogrodzenia.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż przepis art. 30 ust. 7 pkt 4 Prawa budowlanego jest samodzielną podstawą prawną do nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na wykonanie określonych prac budowlanych w sytuacji, gdy wymagają one zgłoszenia, a została spełniona jedna z przesłanek wymieniona w ust. 7 w/w przepisu. W ocenie organu odwoławczego wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego było uchybieniem, ale nie mającym wpływu na wynik sprawy. Powołanie przez organ I instancji w osnowie zaskarżonej decyzji art. 30 ust. 7 pkt 4 Prawa budowlanego skutkowało w jego ocenie uznaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia za zasadne.
W dniu [...] B. J. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Strona skarżąca wskazała, iż z uzasadnienia zaskarżonego aktu nie wynika, na czym mają polegać ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich w wyniku wzniesienia przez nią ogrodzenia na działkach o nr 1215, 606/2, 607/2, 608/2 i 1216, gdyż organ odwoławczy ograniczył się do przytoczenia jedynie treści przepisu art. 30 ust. 7 pkt 4 Prawa budowlanego. Podniosła, iż mogłaby zrozumieć ograniczenia na odcinku działki, na której ustanowiono służebność drogi koniecznej, ale nie na terenie innych działek stanowiących przedmiot jej własności i objętych tym samym zgłoszeniem. W konkluzji wniosła o zmianę decyzji Wojewody [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W dniu 27 września 2007 r. uczestniczka postępowania – B. G. złożyła w Sądzie pismo, w którym obszernie przedstawiła stan faktyczny sprawy i oświadczyła, że budowa ogrodzenia na nieruchomościach oznaczonych nr 1216 i 1217 uniemożliwiałaby korzystanie z drogi koniecznej będącej jedynym dojazdem do należącej do niej nieruchomości. W załączeniu przedstawiła kserokopie zdjęć nieruchomości, na której ustanowiono służebność drogi koniecznej oraz postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia [...] wydane w sprawie I Ns [...] o ustanowieniu służebności drogi koniecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanego aktu).
Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.
Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja ta oraz decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa zarówno materialnego jak i procesowego.
Rozważania w sprawie niniejszej rozpocząć należy od wskazania, że przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przewidują dwa odrębne powody wniesienia sprzeciwu. Pierwszym, zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest niedopełnienie przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ postanowieniem.
Drugi rodzaj sprzeciwu, znajdujący oparcie w art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, polega natomiast na zawetowaniu przez organ administracji architektoniczno - budowlanej objętego zgłoszeniem zamierzenia budowlanego, którego realizacja nie jest dopuszczalna z powodu jej niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku, gdy zgłoszenie dotyczy wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.
W niniejszej sprawie organ I instancji wnosząc sprzeciw wadliwie powołał jako podstawę prawną swojej decyzji art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego. Nieprawidłowość tę dostrzegł Wojewoda [...] podnosząc, iż powołana podstawa prawna nie przystaje do ustalonego stanu faktycznego, a wniesienie sprzeciwu mogło znajdować uzasadnienie wyłącznie w art. 30 ust. 7 pkt 4 Prawa budowlanego, który przewiduje samodzielną podstawę prawną decyzji organu administracji architektoniczno - budowlanej.
Stanowisko to należy podzielić. Przepis ten stanowi bowiem, iż właściwy organ może nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich.
Organ II instancji przeoczył jednak, iż zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w T. z dnia [...] w sprawie I Ns [...] służebność drogi koniecznej na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości położonych w K. przy ul. A. [...] i [...] ustanowiona została tylko na jednej z działek objętych zgłoszeniem (oznaczonej nr 1216), co potwierdza również wyrys z mapy ewidencyjnej sporządzony przez biegłą Z. S. w dniu [...], na której służebność oznaczona została kolorem żółtym i dotyczy wyłącznie części działki oznaczonej nr 1216, działki 1217 oraz działki 599. Zgłoszenie wykonania robót budowlanych obejmowało zaś wykonanie ogrodzenia pięciu działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr: 1215, 1216, 606/2, 607/2 i 608/2.
W uzasadnieniu swoich decyzji organy obu instancji nie przedstawiły argumentów przemawiających za wniesieniem sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu ogrodzenia działek oznaczonych numerami 1215, 606/2, 607/2 i 608/2. Należy zatem zgodzić się ze skarżącą, iż zgłoszenie sprzeciwu w odniesieniu do wykonania ogrodzenia tych działek nie znajduje oparcia w powołanych przez organy przepisach Prawa budowlanego. Działki te nie zostały bowiem obciążone służebnością drogi koniecznej, a w toku postępowania administracyjnego nie ustalono, aby istniała jakakolwiek przeszkoda w realizacji zamierzenia inwestycyjnego planowanego przez skarżącą.
Z przytoczonych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji.
W oparciu o przepis art. 152 powołanej ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.