Uzasadnienie
II SA/Łd 756/12
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 126 w związku z art. 105 § 1 umorzyło postępowanie w sprawie przywrócenia W. L. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, że powołanym postanowieniem Prezydent odmówił wszczęcia postępowania dotyczącego uchylenia wydanej przez siebie decyzji z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania. Postanowienie to W.L. otrzymał w dniu 7 listopada 2011 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, tak więc termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 14 listopada 2011r.
Natomiast W. L. pismem z dnia 9 lutego 2012 r. złożył na powyższe postanowienie Prezydenta Miasta [...] zażalenie do SKO w Ł. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W swym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia stwierdził, że nie mógł złożyć zażalenia w ustawowym terminie z uwagi na nieuleczalną chorobę, nie miał też go kto wyręczyć w tej czynności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując powyższy wniosek uznało, iż nie zasługuje on na uwzględnienie i postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. To rozstrzygnięcie W. L. otrzymał w dniu 24 kwietnia 2012 r. Pismem z dnia 7 maja 2012r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z szeregiem "uwag i spostrzeżeń", które miałyby uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. pismem z dnia 11 maja 2012 r. zwróciło się do Pana W. L. o sprecyzowanie charakteru "uwag i spostrzeżeń", a w odpowiedzi W. L. wniósł o potraktowanie jego pisma jako prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] umorzyło postępowanie Zdaniem organu zachodzi w niniejszej sprawie bezprzedmiotowość postępowania, bowiem rozstrzygnięcie przewidziane przez obowiązujące prawo zostało już podjęte.
W. L. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że ani jego wnuk J. L. ani jego opiekun T. F. nie byli upoważnieni do odbioru jego korespondencji, bowiem "pełnomocnikiem może być Radca Prawny lub Adwokat".
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art.144 k.p.a. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Organ wyjaśnił, że W. L. nie złożył skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi zgodnie z pouczeniem, natomiast złożył w dniu 17 maja 2012 r. wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania dotyczącego uchylenia wydanej przez siebie decyzji z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie szkoły - III etap, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A [...]. Organ podniósł, że nie może rozstrzygać o istocie sprawy, bowiem rozstrzygnięcie o takim charakterze i w trybie przewidzianym przez obowiązujące prawo zostało już podjęte, w związku z czym utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył W. L. "w temacie zwrotu nieruchomości B [...] na rzecz powoda W. L. (...)", kwestionując postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie szkoły – III etap przewidzianej dla realizacji w Ł. przy ul. B [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte zaskarżonych postanowieniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję sądu administracyjnego, nie będąc jednocześnie związanym wnioskami skargi i jej zarzutami (art. 134 § 1 p.p.s.a.), skargę należało uwzględnić. W toku postępowania doszło bowiem do naruszenia przepisów postępowania, w tym niewyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy i niezasadnego zastosowania art. 105 k.p.a. w stanie faktycznym sprawy, co skutkować musi wyeliminowaniem z obrotu prawnego zakwestionowanych orzeczeń organu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. niezasadnie nie potraktowało pisma skarżącego z dnia 7 maja 2012 roku jako środka odwoławczego. Skarżący wprawdzie nie zatytułował pisma skargą, nie skierował pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Niemniej pismo to wpłynęło do organu w terminie otwartym do wniesienia skargi. Ponadto z jego treści, może mało czytelnej, ale można wywieźć wniosek, że skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem. Należy wziąć pod uwagę, iż skarżący zapewne z powodu i zaawansowanego wieku i stanu zdrowia ma trudności w precyzowaniu wniosków, na co wskazują jego pisma znajdujące się w sprawie, cechujące się pewną nieporadnością argumentacji. Tym bardziej zatem organ, mając na uwadze zasadę pogłębiania zaufania do organów Państwa (art. 8 k.p.a.) i zasadę wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych (art.
- 9) powinien poddać wnikliwej analizie treść pisma skarżącego z 7 maja 2012 roku.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło co prawda kroki w celu wyjaśnienia intencji skarżącego, niemniej wysłane do skarżącego pismo z prośbą o sprecyzowanie charakteru pisma z dnia 7 maja, przytaczające szereg przepisów dotyczących struktury i zasad działania Kolegium okazało się dla adresata, jak wynika z jego reakcji, niezrozumiałe.
Reasumując, w ocenie sądu organ winien bardziej dogłębnie rozważyć, czy pismo skarżącego z dnia 7 maja 2012 roku, mimo oczywistych braków nie stanowi w istocie skargi do sądu. W takim stanie rzeczy za przedwczesne co najmniej należy uznać potraktowanie późniejszych pism skarżącego jako kolejnego wniosku o przywrócenie terminu, a tym samym prowadzenie nowego postępowania i umorzenie go jako bezprzedmiotowego. To właśnie wniosek o bezprzedmiotowości postępowania należy uznać w tym stanie faktycznym za przedwczesny i nietrafny, jako że skierowany do postępowania, które w istocie nie było nowym postępowaniem.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 135 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ, zgodnie w wcześniejszymi wskazówkami rozważyć winien ocenę pisma skarżącego z dnia 7 maja 2012 roku.
O kosztach orzeczono z mocy art. 200 p.p.s.a. n.k-o.