Uzasadnienie
W dniu 30 sierpnia 2004r. S. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi "wniosek", w którym domagał się przyznania mu uprawnień kombatanckich i należnych pieniędzy od stycznia 1999r., tj. od momentu złożenia dokumentów. Następnie skarżący podał, że wyrokiem z dnia 25 lutego 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który dopiero od 1 lipca 2004r. przyznał mu uprawnienia kombatanckie. S. L. podał również, ze odwoływał się od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...], lecz nie otrzymał odpowiedzi.
Jednocześnie do skargi strona dołączyła odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 25 lutego 2004r., sygn. akt II SA/Łd 1025/01 oraz decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] o przyznaniu uprawnień kombatanckich.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 września 2004r. wezwano skarżącego do wskazania czy wniosek z dnia 27 sierpnia 2004r. jest skargą na bezczynność organu czy też na decyzję z dnia [...] w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 9 września 2004r. skarżący podał, że składa skargę na Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz decyzję tego organu z dnia [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej dalej jako p.s.a., wskazano zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej. Z kolei art. 52 § 1 p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 tegoż przepisu wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpania środków odwoławczych" stanowiąc, iż jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżona decyzja z dnia [...], Nr [...] zawiera wyraźne pouczenie, iż strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się w terminie 14 dni od dnia doręczenia do Kierownika Urzędu o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi winien był najpierw złożyć do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy co stanowi warunek sine qua non dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy, należy uznać, iż zaskarżenie do Sądu decyzji z dnia [...] Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych jest niedopuszczalne, co stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania orzeczenia o charakterze merytorycznym.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.s.a. orzeczono jak wyżej.
TG