Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 7 listopada 2011 roku odmówiono M. R. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Sprzeciw od powyższego postanowienia wniosła M. R. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2012 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku we wskazanym w zarządzeniu zakresie, w terminie 14 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 27 stycznia 2012 roku, lecz termin zakreślony na jego wykonanie upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, o czym stanowi art. 245 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przechodząc do rozpoznania przedmiotowego wniosku wskazać należy, iż w niniejszej sprawie na podstawie art. 255 p.p.s.a. wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże, w zakreślonym terminie, skarżąca nie nadesłała żądanych dokumentów. Wobec tego Sąd stwierdził, że dokonanie pełnej oceny stanu majątkowego skarżącej, tym samym przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie było możliwe.
Z treści powołanego art. 246 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wszakże wynika, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku. Zatem jeżeli strona postępowania uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny jej sytuacji materialnej dokumentów, to brak jest podstaw do prowadzenia przez Sąd postępowania z urzędu w tymże zakresie.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyznania skarżącej wnioskowanego prawa pomocy.
W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 260 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
m.o.