Uzasadnienie
I.M. wniosła drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. z [...] r., nr [...] znak: [...] o ustaleniu na wniosek M.J. warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego na działce ewidencyjnej nr 167, położonej w obrębie ewidencyjnym S., gmina B. Zarządzeniami z 13 i 19 listopada 2020 r. wezwano skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi w kwocie 1 zł.
Odpisy zarządzeń wraz z pouczeniami o prawie i trybie ich zaskarżenia doręczono skarżącej 25 listopada 2020 r. (UDP – Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 33).
6 grudnia skarżąca uiściła na rachunek bankowy sądu kwotę 501 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", pobiera się wpis sądowy. Stosownie do art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Według art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W przypadku niewniesienia od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, należnego wpisu, podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Tak samo, w przypadku niewniesienia od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, należnej opłaty, o której mowa w art. 235a p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3a p.p.s.a.).
Skarżąca wnosząc skargę, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi i nie uiściła należnej opłaty kancelaryjnej za 2 wydruki skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego w celu doręczenia jej uczestnikom postępowania, którymi zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a., są M.J.(inwestor) oraz S. O. Osoby te nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie.
W związku z tym zarządzeniami z 13 listopada i 19 listopada 2020 r. skarżąca została wezwana odpowiednio do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi w kwocie 1 zł.
Odpisy zarządzeń doręczono skarżącej 25 listopada 2020 r., a zatem siedmiodniowy termin do ich wykonania upływał 2 grudnia 2020 r. (w środę). Skarżąca w terminie tym nie uiściła wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej. Uczyniła to dopiero 6 grudnia 2020 r., a więc już po upływie terminu. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1, § 3 i § 3a p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1, § 3 i § 3a p.p.s.a., sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącej wpisu sądowego od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z uwagi na to, że żadne inne czynności uwarunkowane opłatą nie są przewidziane w przepisach art. 220 § 1-3a p.p.s.a., w tej sytuacji nie ma już podstaw do sporządzenia wydruków skargi w celu ich doręczenia uczestnikom postępowania. Uiszczona przez skarżącą oplata kancelaryjna za wydruki skargi wobec zaistnienia przesłanki do zakończenia postepowania sądowoadministracyjnego na etapie formalnym, stała się więc opłatą nienależną w rozumieniu art. 225 p.p.s.a. i podlega zwrotowi.
W konsekwencji należało zwrócić skarżącej kwotę 501 zł (zwrot wpisu – 500 zł i opłaty kancelaryjnej – 1 zł).
Wobec powyższego o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 501 zł sąd orzekł na podstawie art. 225 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dc