Uzasadnienie
B. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji organu
I instancji przyznającej zasiłek stały.
Zaskarżona decyzja, doręczona skarżącej w dniu 31 maja 2010 roku, zawierała pouczenie, iż jest to decyzja ostateczna, od której przysługuje stronie w terminie 14 dni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
W przypadku kwestionowanej decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w postępowaniu wszczętym wnioskiem B. A. o stwierdzenie nieważności decyzji takim środkiem jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego), bowiem od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; zaś do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W tej sytuacji skarżąca, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowana była wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium w Ł. w terminie 14-dniowym. Warto w tym miejscu nadmienić, iż doręczona skarżącej decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku. Skoro skarżąca nie wniosła takiego wniosku to oznacza, że nie spełniła warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, skargę B. A. uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem nie spełnia ona przesłanki dopuszczalności polegającej na uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z tej przyczyny - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a.
Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji.
m.ch.