Uzasadnienie
II SA/Łd 78/04
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta W. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] ustalającą na wniosek Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego "A" Spółka z o.o. w W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu produkcji komponentów paliw i biopaliw ze źródeł odnawialnych i niekonwencjonalnych wg technologii EKOMIX, na działkach nr 4/2, 4/3 i części działki nr 4/4, położonych w W. przy ul. A. Postępowanie zostało wznowione na podstawie wniosku A. M., U. M., Z. i K. małż G., K. B., w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 Kpa.
W dniu 12 lutego 2003 r. wniosek o wznowienie postępowania złożyło także Towarzystwo,,B" z siedzibą w O. Organizacja społeczna podniosła, że na podstawie przepisu art. 100 ust. 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (t.j. Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196) złożyła wniosek do Urzędu Miasta W. o powiadamianie jej o postępowaniach w sprawie wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska, zdrowia ludzi lub mogących pogorszyć stan środowiska. Mimo obowiązku ustawowego nie została ona w tym przypadku powiadomione o toczącym się postępowaniu. Inwestycja przedmiotowa ma charakter inwestycji, o jakiej mowa wyżej i wymagała uzgodnień wojewody i powiatowego inspektora sanitarnego w formie postanowień. Jednocześnie Towarzystwo zgłosiło wniosek o dopuszczenie go do wznowionego postępowania.
Po wznowieniu postępowania decyzją z dnia [...] Burmistrz Miasta W. odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej i wydania nowej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Burmistrz poniósł, że grunty osób skarżących nie sąsiadują bezpośrednio z gruntami, na których ma być realizowana inwestycja. Po wznowieniu osoby te nie wykazały aby przedsięwzięcie inwestycyjne narażało ich interesy.
Co do Towarzystwa,,B" to za jego udziałem w sprawie nie przemawia interes społeczny, bowiem inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
Od powyższej decyzji odwołali się U. i A. M., Z. i K. G. oraz K. B. W odwołaniu podniesiono, że usytuowanie obiektu o dużych gabarytach w pobliżu budynków mieszkalnych odwołujących się spowodować może uciążliwości dla normalnego funkcjonowania z uwagi na nasilenia hałasu, zanieczyszczenia spalinami i wzrostu poziomu wibracji. Ponieważ inwestycja ta, jako mogąca pogorszyć stan środowiska, będzie oddziaływać na ich posesje, to winni oni być traktowani w tym postępowaniu jako strony.
Odwołanie wniosło także Towarzystwo ‘’B" w O. Podniosło, że inwestycja będzie negatywnie oddziaływać na dobra chronione przepisami o ochronie środowiska. W konkluzji organizacja wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji.
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło przedmiotową decyzję z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Jako podstawę decyzji uchylającej wskazano niepowiadomienie o toczącym się postępowaniu wznowieniowym wszystkich osób, które złożyły wniosek o wznowienie oraz nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie oddziaływania inwestycji na położone w jej pobliżu zabudowane nieruchomości. Niewyjaśnienie tego spowodowało niemożność ustalenia przez organ odwoławczy interesu prawnego osób składających wnioski o wznowienie do brania udziału w charakterze strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Kolegium wskazało w swej decyzji okoliczności, jakie winny być brane pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
W dniu [...] Burmistrz Miasta W. zaskarżoną decyzją odmówił wznowienia postępowania co do wniosków L. K., A. B. i S. C. uznając, że wnioski o wznowienie postępowania zostały wniesione po terminie. Natomiast decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że inwestycja nie należy do inwestycji wymienionych w § 1 lub w § 2 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. Nr 93, poz. 589). W związku z tym niepotrzebne było badanie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i dokonywanie uzgodnień z innymi organami ochrony środowiska. Nie zachodziła konieczność powiadamiania organizacji społecznej zajmującej się ochroną środowiska jak i brania udziału w postępowaniu osób nie będących właścicielami nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie.
Od powyższej decyzji odwołali się U. M., A. M., Z. G., K. G., K. B. i Towarzystwo,, B" w O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] pisząc w osnowie, iż uchyla decyzję o "odmowie wznowienia postępowania".
Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji nie wyjaśnił w postępowaniu wszystkich okoliczności sprawy, a tym samym naruszył przepis art. 7 k.p.a. Fakt ten z kolei powoduje niemożność stwierdzenia, czy zaistniały okoliczności uzasadniające uchylenie decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym, czy też przesłanek takich nie ma.
Burmistrz Miasta W. ponownie rozpoznając sprawę winien, zdaniem Kolegium, wziąć pod uwagę wskazania zawarte w uzasadnieniu decyzji Kolegium z dnia [...] Wciąż wyjaśnienia wymaga kwestia, czy osoby składające skargę o wznowienie należy zaliczyć do osób trzecich w rozumieniu art. 42 ust.1 pkt 5 i w art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 1ipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. z 1999 r. Dz.U. Nr 41, poz. 412), choćby z uwagi na fakt, iż rozmiar inwestycji, niewielka jej odległość od zabudowań stron (graniczenie przez drogę) i zgłoszone protesty wskazują, że może ona na nie oddziaływać.
Zdaniem organu II instancji konieczne jest również wyczerpujące ustalenie, czy przedmiotowa inwestycja nie stanowi działalności, która może pogorszyć stan środowiska. Wspomniane rozporządzenie MOŚZNiL z dnia 14 lipca 1998 r., obowiązujące w dacie złożenia wniosku, wymienia ogólnie jakie rodzaje działalności są szczególnie szkodliwe dla środowiska i zdrowia ludzi, a jakie mogą pogorszyć stan środowiska (np. § 2 pkt 5a - inwestycje w przemyśle chemicznym wytwarzające produkty organiczne).
Na decyzję z dnia [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyło Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowe "A " Spółka z o.o. z siedzibą w W. Strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji, zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych. Autor skargi podniósł, że uczestnicy postępowania nie mają przymiotu strony w prowadzonym postępowaniu z uwagi na brak interesu prawnego.
Również błędem było przyjęcie, że projektowana inwestycja może pogorszyć stan środowiska. Zdaniem strony skarżącej przepisy rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. Nr 93, poz. 589) nie powinny być w ogóle powoływane.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., przywołując argumenty z zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi.
W toku rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie sądu czynność procesowa w postaci cofnięcia skargi przez pełnomocnika strony skarżącej nie spowoduje skutków, o których mowa w art. 60 zd. 3 ustawy o p.s.a., toteż na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.