Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 września 2017 roku A Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie odszkodowania z tytułu nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. W treści skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na obawę braku możliwości odzyskania kwoty odsetek w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rzeczą sądu jest zaś zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia dotyczącego należności pieniężnej nie jest wystarczające samo powołanie się na zagrożenie dla sytuacji materialnej strony skarżącej. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wskazać też należy, że ocena przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy następuje z uwzględnieniem okoliczności indywidualnej sprawy i tylko w tych granicach możliwe jest ich badanie.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została zobowiązana do zapłaty odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania z tytułu nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. W żaden sposób nie wykazała jednak, by zapłata mogła być uznana za taką, która spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w odniesieniu do jej sytuacji finansowej.
Wskazać dodatkowo należy, że w niniejszej sprawie chodzi o świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne. Co prawda nie w każdym przypadku sama możliwość odzyskania uiszczonej należności oznaczać będzie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, jednakże dla takiego wyjątkowego uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia dotyczącego należności pieniężnej konieczne jest właściwe uzasadnienie wniosku szczególnymi okolicznościami. Powinno ono odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest konieczne. Takiego uzasadnienia wniosku w przedmiotowej sprawie zabrakło. Powołanie się bowiem na potencjalne ryzyko braku możliwości wyegzekwowania zwrotu należności w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd nie stanowi wystarczającej przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie strona nie wykazała jakiego rodzaju szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji. Takie okoliczności nie wynikają też z akt sprawy.
Mając na uwadze powyższe, sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.
A. P.