Uzasadnienie
K. K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi, iż zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem I instancji, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej.
Zgodnie z unormowaniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 tego przepisu wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpanie środków odwoławczych" stanowiąc, że jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Kwestionowane w skardze postanowienie jest zatem rozstrzygnięciem I instancji, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W treści tegoż postanowienia omyłkowo zawarto pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi. Tym niemniej okoliczność taka nie tworzy prawa do wniesienia skargi, a może jedynie stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia właściwego środka odwoławczego.
Zgodnie z treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 1992 roku (SA/Lu 235/92, OSP 1994/3/42), postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego, należy traktować jako wydane przez organ I instancji, dlatego nie może być ono zaskarżone do sądu, lecz zgodnie z art. 101 § 3 w zw. z art. 141 § 1 i 2 oraz art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego przysługuje na nie zażalenie do organu wyższego stopnia.
W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
k.o.