Uzasadnienie
II SA/Łd 798/11
Uzasadnienie
E.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 13 lipca 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 900 złotych oraz alimenty w kwocie 100 złotych, syn skarżącej, będący osobą niepełnosprawną, otrzymuje rentę socjalną w kwocie 593 złotych oraz alimenty w kwocie 400 złotych. Strona posiada mieszkanie o powierzchni 55 m kw. oraz udział (1/4) w nieruchomości o powierzchni 350 m kw. Strona oświadczyła, że nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że rodzina skarżącej uzyskuje łączne dochody w wysokości 1.993 złotych, a dochody te muszą pokryć utrzymanie 2 osób, w tym osoby niepełnosprawnej. Oznacza to, że przy uwzględnieniu sytuacji rodzinnej i materialnej skarżącej należy uznać, że skarżąca nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Reasumując, mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżącą, zasadne stało się zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG