Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił sprzeciw J. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie ustalenia renty planistycznej.
W sentencji ww. postanowienia, wpisano jednak, że sąd postanowił "odrzucić skargę". Błąd pojawił się także w uzasadnieniu powyższego postanowienia, gdzie w akapicie 2 wersie 2, akapicie 3 wersie 3, akapicie 5 wersie 2, 4, 5 i akapicie 6 zamiast słowa "sprzeciw" użyto słowa "skarga".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 P.p.s.a.).
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Te same zasady dotyczą sprostowania uzasadnienia orzeczenia.
W niniejszej sprawie doszło do popełnienia oczywistej omyłki polegającej na tym, że w zarówno w sentencji postanowienia, jak i jego uzasadnieniu zamiast słowa "sprzeciw" wpisano słowo "skarga". W związku z tym zaistniała konieczność sprostowania sentencji i uzasadnienia postanowienia z urzędu. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu sądu, zaś jego sprostowanie nie ma żadnego wpływu na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
A.B.